چهره منصوب ترامپ در پنتاگون جمهوریخواهان ارشد را دچار اختلاف کرده است.
:با وابستگی اقتصادی و امنیتی که در جهتهای متضاد قرار دارد، کشورهای خاورمیانه به سمت موازنه خودگردان سوق داده میشوند
به گفته یک نماینده حزبالله، هرگونه تلاش ارتش لبنان برای اجرای توافقی که با میانجیگری واشنگتن حاصل شده، منجر به «جنگ داخلی» خواهد شد.
ونس و روبیو از پیشینههای کاملاً متفاوتی در سیاست خارجی میآیند. ونس پیش از ورود به دولت بارها از جنگهای خارجی بهعنوان اتلاف جان و هزینه انتقاد کرده بود. روبیو در سنای آمریکا بهعنوان یک «جنگطلب» شناخته میشد و از رویکردی تهاجمیتر علیه ایران، روسیه و کوبا حمایت میکرد. هر دو بهعنوان جانشینان بالقوه ترامپ مطرح هستند و محصول دو جریان قدرتمند و رقیب در حزب جمهوریخواه به شمار میروند.
اسرائیل و لبنان حق هر دولت برای وجود در صلح را تأیید میکنند و خواسته متقابل خود را برای زندگی در امنیت بهعنوان دولتهای مستقل همسایه ابراز میدارند.
حمله دونالد ترامپ به ایران، که با هدف تضعیف یا تغییر حکومت تهران آغاز شد، نهتنها به اهداف اعلامی خود نرسید، بلکه محدودیتهای قدرت نظامی آمریکا را آشکار کرد. این جنگ، شکاف در روابط آمریکا و اسرائیل، تردید نسبت به کارآمدی حضور نظامی واشنگتن در خلیج فارس و فرسایش حمایت داخلی از سیاستهای مداخلهجویانه را تشدید کرد. در نهایت، جنگی که هزینههای سنگینی برای آمریکا و منطقه به همراه داشت، بار دیگر نشان داد که مسئله ایران احتمالاً نه از طریق زور، بلکه تنها از مسیر دیپلماسی قابل مدیریت است.
اسلامآباد در طول شصت روز آینده در صورت به نتیجه رسیدن تفاهمنامه ایران و آمریکا میتواند موقعیت خود را بهسان یک میانجیگر راهبردی تثبیت کند.
معمولاً عملیات تهاجمی روسیه در اواخر زمستان و اوایل بهار با وقفهای نسبی روبهرو میشود و سپس از ماه مه دوباره شدت میگیرد؛ اما در ماه ژوئن هیچ نشانهای از ازسرگیری پیشرویها در سراسر جبهه مشاهده نشده است.
در طول سالها، آمریکا سرمایهگذاری گستردهای در شبکهای از پایگاههای نظامی، سامانههای هشدار زودهنگام و توانمندیهای دفاع موشکی در سراسر منطقه انجام داده و خود را ضامن امنیت خلیج فارس معرفی کرده بود. بااینحال، جنگ نشان داد که حضور نظامی آمریکا لزوماً کشورهای میزبان را از پیامدهای منازعات منطقهای محافظت نمیکند.
مذاکرات تهران و واشنگتن یک سناریوی پرخطر برای همه طرفهای درگیر، منطقه خاورمیانه و جاهطلبیهای سیاسی ونس است.
تقریبا دو سال پس از انتخاب کییر استارمر به عنوان نخستوزیر بریتانیا، او در حالی که کنار همسرش ایستاده بود به خبرنگاران اعلام کرد از رهبری حزب حاکم کارگر کنارهگیری و ظرف چند هفته آینده نیز مقام خود را ترک میکند. این تصمیم در شرایطی اعلام شد که فشارها بر او برای واگذاری رهبری به چهرهای تازه که بتواند وضعیت نامطلوب دولت را بهبود بخشد، بهطور فزایندهای افزایش پیدا کرده بود.
در ۲۴ ساعت گذشته، فردی که ترامپ زمانی گفته بود «اروپا را تسخیر کرده است،» سه کاری را انجام داد که شاید برخی متحدان آمریکا در خلوت به آنها فکر کرده باشند، اما هرگز آشکارا بیان نکرده بودند. او گفت که ترامپ دروغ میگوید، به دشمنان باج میدهد و علیه دوستان خود موضع میگیرد.