اعتراضات کنونی در حالی رخ میدهد که فرانسه با بحران عمیقتری در زمینه اعتماد سیاسی دستبهگریبان است.
اصلاحات محمد بن سلمان یکی از شاخصترین وجوه هویت سیاسی اوست، اما در عین حال میتواند به نقطهای برای گردهمآمدن مخالفان و ناراضیان تبدیل شود.
مردم کشورهای مختلف اروپا، ازجمله اسپانیا، فرانسه و پرتغال، در اعتراض به وضعیت مدارس و بحران گستردهتر ناشی از هزینههای زندگی به خیابانها آمدهاند. در فرانسه، دانشآموزان دبیرستانی عمدتا هدایت اعتراضها را برعهده داشتهاند؛ اعتراضهایی که در مواردی به درگیریهای خشونتآمیز با پلیس انجامیده است.
تهدید اسرائیل به حمله پیشدستانه، اصرار آمریکا بر معرفی جمهوری اسلامی بهعنوان عامل اصلی بحرانهای منطقه و هشدار مقامهای ایرانی درباره گسترش جنگ و ... نگرانی از شروع درگیریهای نظامی را بیش از قبل کرده است.
عتراضات حاصل بههمرسیدن دو جریان بود: جنبشی با محوریت دانشآموزان که موجب برگزاری تظاهرات در صدها مدرسه شده بود و جنبشی اجتماعی گستردهتر که شهروندان فرانسوی از گروههای سنی مختلف را به خود جذب کرده است.
آنچه مصر قطعاً خواهان آن نیست، اعزام نیرو به یمن است. مداخله ناصر در آنجا طی دهه ۱۹۶۰ پیام روشنی دارد: از پادشاهی سعودی دفاع کنید، اما مسئولیت یمن را بر عهده نگیرید.
ترامپ که زمانی گفته بود اوکراین هیچ کارتی برای بازی در اختیار ندارد، اکنون از این کشور میخواست قویترین کارت خود را کنار بگذارد.
مسئله دیگر صرفاً این نیست که چه مقدار نفت میتواند از تنگه هرمز عبور کند. بازارها باید بدانند که آیا نظام انرژی جهانی میتواند بهسرعت ذخایر، ظرفیت پالایشگاهی و زنجیرههای تأمینی را که بر اثر ماهها درگیری آسیب دیدهاند، بازسازی کند یا خیر.
در آستانه انتخابات میاندورهای کنگره که بهمنزله همهپرسی درباره ریاستجمهوری ترامپ تلقی میشود، به نظر میرسد رابطه او با زلنسکی به آستانه گسست رسیده است.
برخی تحلیلگران میگویند اسرائیل، با وجود خصومتش با ترکیه، ممکن است فروپاشی روابط ترکیه و جمهوری آذربایجان را در راستای منافع خود نداند.
حملات حوثیها ممکن است تلاشهای عربستان سعودی برای دستیابی به جایگاهی بزرگتر در صنعت هوانوردی جهانی را پیچیدهتر کند؛ آن هم درست در زمانی که این جاهطلبیها تازه در حال شکل گرفتن بودند.
رسانههای نزدیک به دولت ترکیه نیز میان این تحولات و ممنوعیت حجاب در ترکیه در اواخر دهه ۱۹۹۰ شباهتهایی مطرح کردند.