هشدار صریح صندوق بین‌المللی پول درباره نفت ۱۲۵ دلاری و بازگشت تورم، زنگ خطر ورود اقتصاد جهان به فاز «بحران ساختاری» را به صدا درآورده؛ بحرانی که بیش از هر چیز به آتش تنش‌های خاورمیانه گره خورده است.
جنگ ایران، یک تجربه زنده از درگیری‌های نظامی احتمالی میان دولت‌های رقیب در شرق و غرب جهان را در اختیار ستادهای فرماندهی این دولت‌ها قرار داده است. هر دولتی می‌کوشد نقاط ضعف خود را از منظر سلاح‌های ارزان‌قیمت و همچنین از منظر اندوخته مهمات گران‌قیمت مورد ارزیابی قرار دهد.
خروج حداقل پنج هزار نظامی آمریکا از آلمان، تصویب اضطراری هشت میلیارد دلار جنگ‌افزار برای خاورمیانه و زمزمه‌های هسته‌ای پاریس در شرق اروپا، نشان‌دهنده چرخش بنیادین واشینگتن به سمت دکترین اول آمریکا‌ست. این تحرکات، متحدان سنتی را در برابر تهدیدهای مسکو و بحران‌های داخلی تنها گذاشته است.
یک تحلیلگر سیاسی گفت: "اسکورت" کشتی‌ها در هرمز که ترامپ اعلام کرده است، یادآور حادثه معروف خلیج تونکین در سال ۱۹۶۴ است.
شی جینگ‌پینگ در سال‌های اخیر به‌گونه‌ای فزاینده به پاکسازی ارتش جمهوری خلق چین و جایگزینی افسران قدیمی با افسرانی پرداخته است که به شخص او و قدرت سیاسی مطلقش وفاداری نشان داده باشند. در چنین شرایطی این مسئله مطرح می‌شود که آیا این وفاداری سیاسی لزوماً به خوب جنگیدن در مواقع بحرانی هم خواهد انجامید؟
در شرایطی که امنیت امارات به شدت تهدید می‌شد، روسیه ثابت کرد که شریک ثابت قدمی برای ایران است و این سوال را در ابوظبی مطرح کرده که چرا این کشور می‌خواهد به نفع مسکو با اوپک پلاس همکاری کند.
سکوت اولیه ریاض نسبت به تصمیم ابوظبی برای خروج از اوپک، هم بازتاب‌دهنده شوک ناشی از این تصمیم است و هم دلالت بر موقعیتی دارد که عربستان سعودی - به عنوان بزرگترین صادرکننده نفت جهان - در آن قرار گرفته است.
رئیس‌جمهور ایالات متحده در پاسخ به انفعال متحدان اروپایی در جنگ اخیر در خاورمیانه، دستور خروج پنج هزار نیروی آمریکایی از آلمان را صادر کرد. این تصمیم راهبردی، پیامد مستقیم کارشکنی برلین در کارزار نظامی واشینگتن و فشاری بر ناتو برای پذیرش مسئولیت دفاعی خود ارزیابی می‌شود. به گفته مقامات مطلع، زمان‌بندی این اعلامیه که روز جمعه رسانه‌ای شد، کشورهای اروپایی و حتی برخی از فرماندهان نظامی آمریکا را غافلگیر کرد.
«فردریک دکناتل» در گزارشی برای فارن‌پالیسی نوشت: در واقع، برنامه سفر‌های خارجی الشرع به عنوان رئیس‌جمهور بیشتر شبیه به یک تور جذب سرمایه بوده است. او تاکنون چهار سفر به ترکیه، قطر و عربستان سعودی؛ سه سفر به امارات متحده عربی و دو سفر به روسیه و ایالات متحده داشته است.
خروج امارات از اوپک و اوپک‌پلاس، فقط یک تصمیم نفتی نیست؛ این یک «اعلام جدایی سیاسی» از زیر سایه عربستان است؛ شکافی که می‌تواند نظم ۵۰ ساله بازار انرژی را به هم بزند و رقابت تازه‌ای در خلیج فارس شعله‌ور کند.
ایران و آمریکا در بن‌بستی فرسایشی گرفتار شده‌اند؛ تهران تلاش می کند تنگه هرمز را به اهرم چانه‌زنی برای رفع محاصره و تعویق پرونده هسته‌ای تبدیل کند، در حالی‌که ترامپ به‌جای پیروزی سریع، به محاصره‌ای طولانی‌مدت روی آورده است. این مسیر، فشار اقتصادی بر ایران را افزایش می‌دهد، اما هزینه‌های انرژی و فشار سیاسی در آمریکا را نیز بالا می‌برد.
ترکیه و اسرائیل از زمان آغاز جنگ غزه رتوریک بسیار خصمانه‌ای را علیه یکدیگر به کار گرفته‌اند.