تنش میان ایران و آمریکا بار دیگر به نقطه‌ای حساس رسیده است؛ اظهارات تازه دونالد ترامپ درباره یک «تصمیم بزرگ» در قبال ایران، بازگشت زودهنگام او از کمپ‌دیوید و افزایش هشدار‌های امنیتی آمریکا، نگرانی‌ها از تشدید دوباره درگیری را بالا برده است.
تصمیم ترکیه برای لغو مجوز فعالیت بانک ملت، قرار گرفتن گلدن گلوبال زیر کنترل دولت و توقف پرواز‌های ماهان، در کنار افزایش فشار‌ها بر مسیر ترانزیتی بازرگان، تصویری تازه از روابط تهران و آنکارا ساخته است؛ رابطه‌ای که در آن منافع اقتصادی مشترک وجود دارد، اما در بزنگاه تحریم‌ها، ترکیه حاضر نیست هزینه سنگینی برای حفظ ارتباط با ایران بپردازد.
دستگاه سیاست خارجی دولت دونالد ترامپ در مواجهه با پرونده‌های خاورمیانه، به‌ویژه در تقابل با جمهوری اسلامی ایران، در یکی از متناقض‌ترین و پیچیده‌ترین ادوار تاریخی خود قرار گرفته است.
مارکو روبیو در زمره معدود مقاماتی است که می‌توانند بدون وقت قبلی وارد دفتر ترامپ شوند. او از این سطح از دسترسی استفاده کرده تا با کسی که یک دهه پیش در جریان رقابت‌های مقدماتی جمهوری‌خواهان او را متقلب و مبتذل‌ترین فردی خوانده بود که تاکنون هوس ریاست‌جمهوری کرده است؛ رابطه‌ای کاری و نزدیک ایجاد کند.
روسیه از زمان حمله به اوکراین از یک «دیکتاتوریِ تبلیغاتی» که در آن حکومت عمدتاً از طریق دستکاری اطلاعات، نهادها و انتخابات قدرت را به دست می‌آورد و حفظ می‌کرد، به نوعی «دیکتاتوری ترس» تبدیل شده است؛ زیرا پوتین به‌طور فزاینده‌ای به ابزارهای سخت سرکوب روی آورده است.
شی به دلیل شخصیت محافظه‌کار و ساختار تصمیم‌گیری حزب کمونیست، امتیازدهی را اغلب معادل ضعف تلقی می‌کند و منطق «کمی بده، کمی بگیر» که جوهر مذاکره با ترامپ است، با سبک رهبری او سازگاری چندانی ندارد.
دولت ترامپ تلاش می‌کند این ادعا را که درگیری اصلی با ایران تقریبا پایان یافته است را حفظ کند، اما باز شدن جبهه‌ای جدید در یمن، حفظ چنین تصویری را دشوار خواهد کرد.
چندین کشور خلیج فارس سال‌ها پیش از آغاز جنگ نیز به دنبال نزدیک شدن به ایران بودند و امیدوار بودند کاهش تنش‌ها از آنها محافظت کند.
رویارویی با ایران برای دونالد ترامپ به معمایی پیچیده و بدون راه‌حل ساده تبدیل شده است؛ وضعیتی که در آن تداوم درگیری‌ها می‌تواند به جهش بی‌سابقه بهای نفت، تشدید فشارهای سیاسی داخلی و آسیب به پایگاه رأی جمهوری‌خواهان منجر شود، و عقب‌نشینی نیز به معنای اعتراف آشکار به بی‌اثر بودن تهدیدها و فشارهای حداکثری نظامی واشنگتن خواهد بود.
مقام‌ها و اقتصاددانان تأکید دارند که این کسری عمدتاً ناشی از افزایش هزینه‌های جنگ طولانی و مبتنی بر فناوری بوده است.
تریتا پارسی، تحلیلگر روابط ایران و امریکا در یادداشتی که در صفحه شخصی خود در ساب‌استک منتشر کرده درباره این تحولات تازه می‌نویسد: «دولت ترامپ با تصور اینکه ایران دیگر گزینه‌ای برای مقابله در خلیج فارس ندارد، در ارزیابی توان تهران و موازنه راهبردی دچار خطا شد و با سخت‌تر کردن موضع خود، چشم‌انداز توافق دیپلماتیک را بیش از پیش دور کرد.»
لغو روادید محمد اسلامی، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران، برای شرکت در کنفرانس عمومی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نشان داد که اختلاف‌های حقوقی ناشی از فعال‌سازی بدون مبنا و غیرقانونی مکانیسم موسوم به «اسنپ‌بک» توسط سه کشور اروپایی، در حال سرریز کردن به دیگر نهادهای سازمان ملل متحد و ایجاد مانع در برابر فعالیت طبیعی این نهادها است.