وی ادامه داد: برخی افراد داخل کوزه مقداری زغال به نشانه سیاه بختی، کمی نمک به نشانه شور چشمی و یک سکه به نشانه تنگدستی میاندازند و سپس کوزه را به دور سر خود و افراد خانواده میچرخانند و از بالای بام خانه به داخل کوچه میاندازند و هم زمان این شعر را هم میخوانند: غم برو شادی بیا مهنت برو روزی بیا
مسئول حوزه پژوهش و مطالعات اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان، تصریح کرد: در پایان هم با کوزهای نو وتمیز آب از قنات و یا چشمه به داخل خانه میآورند و این مراسم همراه با شور وشعف و شادمانی اجرا میشود.
برآبادی اظهار کرد: این مراسم کارکردهای دیگری هم دارد از جمله کارکرد بهداشتی، چون کوزههایی که پوشیده از جلبک هستند و استفاده از آنها باعث بیماری میشود را کنار میگذارند و به جای آن کوزه جدید استفاده مینمایند.