
در حالی که صندوقهای بازنشستگی باید به عنوان پشتوانه امن و سودآور برای معیشت میلیونها بازنشسته کشور عمل کنند، گزارشها از عملکرد هلدینگ «صباانرژی» حاکی از فاجعهای مالی با رقمی سرسامآور است؛ زیانی حدود ۶۰ همت (هزار میلیارد تومان) که در دوران مدیریت «علی پناهی» رقم خورده است.
نکته تأملبرانگیز و بحرانآفرین در این میان، نه فقط آمار تکاندهنده زیاندهی، بلکه شائبههای پررنگ پیرامون انتصاب مدیرانی است که به واسطه رفاقت و نزدیکی با چهرههای دولتی – از جمله مسعود پزشکیان – بر مسندهای کلان اقتصادی تکیه زدهاند. شرکتی که مالک آن، صندوق بازنشستگی کل کشور است و هر ریال زیان در آن، دستدرازی مستقیم به سفره خالی بازنشستگان مظلوم محسوب میشود.
این وضعیت، افکار عمومی و فعالان اقتصادی را با یک پرسش جدی و بنیادی روبهرو ساخته است: آیا دولت وفاق و شخص آقای پزشکیان، آموزههای علوی در نهجالبلاغه پیرامون نکوهش شدید «رفیقبازی» و ترجیح روابط بر شایستهسالاری را از یاد بردهاند؟
ادامه این روند و سکوت در برابر مدیرانی که کارنامه آنها جز انباشت زیان و نابودی سرمایههای بیننسلی نبوده، تناقض آشکار با شعارهای عدالتمحور و مبارزه با ناکارآمدی است. بازنشستگان کشور منتظر پاسخگویی صریح مسئولان و برخورد قاطع با بانیان این تاراج اقتصادی هستند.