
به گزارش خبرنگار آرانیوز( حوزه خوزستان )
عبدالحسن مقتدايي در آيين تجليل از پژوهشگران برتر دانشگاه علومپزشكي جنديشاپور اهواز كه چهارشنبه 26 آذرماه در تالار شهداء دانشگاه برگزار شد، ضمن تبریک هفته پژوهش به اساتید، دانشجویان و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، با مروري بر تجربیات تصميمگيريهاي بدون تحقيق و پژوهش در كشور كه بعد از چند سال دوباره برچيده مي شوند، به موضوع تجميع پرديسها و دانشگاه های علومپزشكي كشور اشاره کرد و اظهار داشت: زماني اين طور گفته ميشد كه هر شهرستان بتواند براي خود شهرك صنعتي، دانشگاه و... داشته باشد، اما اين تصميمات پس از دو دهه نتايج خود را نشان داد و اين بار گفتند كه چطور آنها را تجميع كنيم؟!؛ اين امر نه تنها مختص دانشگاه هاي علوم پزشكي، بلكه در ساختار مجموعه دولتهاي مختلف نيز مشاهده ميشود.
وي افزود: شاهد هستيم كه يكباره تصميمگيري ميشود وزارتخانهاي ايجاد و سپس به يكباره تصميم ميگيرند وزارتخانهها در هم ادغام شوند. هم ايجاد و هم ادغام وزارتخانهها نمود يك شجاعت است اما ضرر و زيان آن را تنها مردم ميبينند. ولي اگر تحقيق و بررسي شود كه براي 10 سال آينده بهجاي 15 وزارتخانه بايد 20 وزارتخانه داشته باشيم و از هم اكنون براي آن برنامه ريزي شود، اين امر به صورت علمي انجام شده است و دیگر نیازی به آزمون و خظا نخواهد بود، چرا که تجربيات گذشته نشان ميدهد در هر زمينه ای در بخش معلومات و آنچه موجود و ملموس است پژوهشی صورت گرفته باشد، در آن زمينه موفق بودهايم.
استاندار خوزستان با ابراز مسرت از اينكه فضاي كشور به سمتي هدايت ميشود كه به امر پژوهش و تحقيق اهميت بیشتری دادهشود و اين رويكرد خود يك موفقيت است، گفت: اگر اين نگاه به پژوهش از سر اعتقاد باشد كه قطعا" همين طور است، تاثير آنرا نيز در جامعه خواهيم ديد؛ رفتاري كه از دولت مشهود است نيز بر اهميت دادن و پرداختن به موضوع تحقيق صحه ميگذارد.
مقتدايي اظهار كرد:در هر صورت اين روز و ايام هفته پژوهش مناسبتها و فرصتهايي است كه بايد خود اين موضوع نيز به بحث و بررسي گذاشته شود. تقدير و تجليل امر بسيار پسنديده اي است اما فضاي موجود كشور در برخورد با امر پژوهش مستلزم يك بازنگري است، مبني بر اينكه اكنون در كجاي مسير قرار داريم و آيا ميتوانستيم به نقطه مطلوبتري برسيم؟ بنابراين همواره بايد بر امر پژوهش هم يك پژوهش انجام شود تا کاربردی بودن و رعایت نیازسنجی ها و اولویت ها روشن شود و بدانیم به عنوان مثال 10 سال ديگر کجا خواهیم بود و به جايي نرسيم كه فكر كنيم ميتوانستيم از اين هم بهتر كار كنيم و جای بهتری باشیم..
وي تصريح كرد: اصل مطلوب و نيازبودن پژوهش يك امر قطعي است، اما دلخوش به این نباشيم كه همين فضاي موجود، فضاي مطلوب پژوهشي است