توانمندترین مجری خوزستان را بشناسید!
در استان خوزستان مجری های فراوانی حضور دارد که اجرای برنامه های مختلف را به خوبی انجام می دهند ولی در این چند سال اخیر یکی از آنها در مقایسه با سایرین به خوبی خوش درخشیده است. 
به گزارش خبرنگار آرانیوز(اختصاصی)، انتخاب مجری برای برنامه های مختلف در استان خوزستان در چند سال اخیر به واسوس فراوانی از سوی مسئولان برگزاری برنامه ها در استان دنبال می شود و هر کدام از آنها در این خصوص شرایط خاصی را برای انتخاب مجری برنامه خود در ذهن دارند ولی به گواه اغلب افرادی که به عبارتی در اغلب برنامه ها به صورت مستقیم یا غیرمستقیم حضور دارند، اجرای برنامه های توسط دکتر کیوان لطفی یک سر و گردن از سایرین بهتر و متمایز تر است.
وی یکی از مجریان با سواد و با دانش استان است که با تسلط و آگاهی کامل برنامه های مناسبتی و غیر مناسبتی را اجرا کرده است و در مقایسه با سایر افرادی که در این عرصه حضور دارند، کمتر مورد انتقاد قرار گرفته است و به عبارتی برنامه های بی نقص تری را اجرا کرده است.
دکتر لطفی در چند سال اخیر با اجراهای خوب خود در بین مسئولان دستگاه ها و روابط عمومی ها به خوبی شناخته شده ولی با این وجود اجرای برنامه های خود را برخلاف برخی از افراد فعال در این زمینه به سمت لودگی پیش نبرده است و اجراهای فاخری از خود به نمایش می گذارد.
کیوان لطفی که متولد 1356 است دانش مناسبی نیز در زمینه اجرای برنامه ها داشته به گونه ای که وی لیسانس زبان انگلیسی از دانشگاه شهید چمران اهواز و کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه علامه طباطبایی تهران دارد و در حال حاضر دانشجوی دکتری ارتباطات در همان دانشگاه است. عضو خانه مطبوعات خوزستان است و روزنامه نگاری ست که مطالعاتی فراوانی در زمینه ارتباطات انسانی و مجری گری دارد. وی در کنار چهره های مطرح کشور، عضو هیات دوران اولین جشنواره ستاره های صحنه کشور است که مهرماه آینده در کرمان برگزار می شود. لطفی اهتمام ویژه ای به تربیت نسل بعد کارشناسان ارتباطات و روزنامه نگاری خوزستان دارد.
دکتر لطفی در معرفی خودش می گوید: دبیر رسمی آموزش و پرورش اهواز هستم و در دانشکده خبر و دانشگاه پیام نور اهواز دروس ارتباطات و رسانه را تدریس می کنم. از سال 1376 همکاری خودم را به عنوان گزارشگر رادیو با صدا و سیمای خوزستان شروع کردم و کماکان این ارتباط به عنوان مجری تلویزیون و با اجرای برنامه های زنده استانی و ارتباط زنده با شبکه های سراسری ادامه دارد. به مدت چهار سال کارشناس روابط عمومی آموزش و پرورش خوزستان و یک سال هم کارشناس روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان بودم. شاید جدی ترین دغدغه ارتباطی ام در این سالها «اجرای صحنه» بوده است و افتخار داشته ام در برنامه های گوناگون و در سطوح مختلف استانی و کشوری بعنوان «مجری» و ارتباط گر، ایفای نقش کنم.
خودش در خصوص آغاز فعالیت های مجری گریش عنوان می کند: مجریگری هم مثل هر مهارتی نیم «جوشش» و نیم «کوشش» است. کار من هم با جوشش شروع شد. یادمه دوران دبستان در جمع بچه های محل، تکه های بادکنک رو روی لیوان می کشیدیم و میکرفون درست می کردیم. صدا کمی هم «اکو» پیدا می کرد. خوب بیاد دارم که در این بازی تقلیدی «حال خوب»ی پیدا می کردم. از اول راهنمایی وارد گروه تئاتر مدرسه شدم و با «صحنه» آشنا شدم. بنظر می رسید که فعالیت هنری دیگر «تفنن» نبود، بلکه «دغدغه» شده بود. نمودِ این دغدغه در دوران دبیرستان، همچنان «بازیگری» بود؛ با این تفاوت که علاوه بر بازی در نقش «دیگران»، بازی در نقش «خود» هم جدی شده بود: مقاله خوانی سر صف دبیرستان. حال غریبی میداد. هم روی «صحنه» بودم و هم «خودم» بودم.
لطفی ادامه می دهد: با ورود به دانشگاه شهید چمران، میدان بزرگی برای حرکت پیدا شد. اینجا هم با تئاتر شروع کردم و بعد از دو تجربه تئاتری، مجری شب شعر دانشجویی شدم و داستان «خود» و «صحنه» شکل دیگری پیدا کرد؛ حالا «مجری» شده بودم؛ شب شعر دانشجویی، جشن فارغ التحصیلی دانشکده های مختلف دانشگاه، و گاهی سمینارهای علمی دانشگاه. چون راه را پیدا کرده بودم و با حلاوت اون آشنا شده بودم، به دنبال میدان بزرگتری بودم، دمِ دست ترین و گسترده ترین رسانه استان: صدا و سیمای خوزستان. حالا دیگه «جوشش» کافی نبود و «کوشش» هم لازم بود. آبان سال 1376، «به سختی» وارد رادیو شدم و به عنوان گزارشگر مشغول به کار شدم. به سختی که عرض می کنم، داستانش طولانیست که الان مجال توصیفِ مصائب ورود نیست. گزارشگری فرصتی داد که به نقاط مختلف استان سرک بکشم و مردم را (در واقع مخاطب را) بشناسم؛ بصورت میدانی با دغدغهها و انتظارتشان آشنا بشم. برای برنامههای مختلف رادیو خوزستان گزارش گرفتم و در مواجهه با مردم سعی میکردم «خودم»، «کارم» و «نگاهم» رو رتوش کنم و به اونها نزدیک بشم. دوستانی که تجربه گزارشگری رادیو رو دارن، میدونن که کار بسیار دشواری است و بازتاب اون در مقایسه با دیگر ارتباطهای رسانه ای کم هست. اما از اونجا که من کار رو به رسم همیشه جدی گرفته بودم، ارتباط با مردم، به کلاس «مردم شناسی» تبدیل شده بود. در کنار رادیو، همچنان «صحنه» رو مزه مزه میکردم. سال 1379 گزارشگر تلویزیون شدم و سال 1380 برای اولین بار با برنامه زنده «همدلی» شبکه خوزستان، نقش مجری تلویزیون رو بازی کردم. اجرای برنامه های مختلف، ژانرهای مختلف و ارتباط های زنده سراسری ره آورد این سالها تا به امروزه است
وی یکی از مجریان با سواد و با دانش استان است که با تسلط و آگاهی کامل برنامه های مناسبتی و غیر مناسبتی را اجرا کرده است و در مقایسه با سایر افرادی که در این عرصه حضور دارند، کمتر مورد انتقاد قرار گرفته است و به عبارتی برنامه های بی نقص تری را اجرا کرده است.
دکتر لطفی در چند سال اخیر با اجراهای خوب خود در بین مسئولان دستگاه ها و روابط عمومی ها به خوبی شناخته شده ولی با این وجود اجرای برنامه های خود را برخلاف برخی از افراد فعال در این زمینه به سمت لودگی پیش نبرده است و اجراهای فاخری از خود به نمایش می گذارد.
کیوان لطفی که متولد 1356 است دانش مناسبی نیز در زمینه اجرای برنامه ها داشته به گونه ای که وی لیسانس زبان انگلیسی از دانشگاه شهید چمران اهواز و کارشناسی ارشد علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه علامه طباطبایی تهران دارد و در حال حاضر دانشجوی دکتری ارتباطات در همان دانشگاه است. عضو خانه مطبوعات خوزستان است و روزنامه نگاری ست که مطالعاتی فراوانی در زمینه ارتباطات انسانی و مجری گری دارد. وی در کنار چهره های مطرح کشور، عضو هیات دوران اولین جشنواره ستاره های صحنه کشور است که مهرماه آینده در کرمان برگزار می شود. لطفی اهتمام ویژه ای به تربیت نسل بعد کارشناسان ارتباطات و روزنامه نگاری خوزستان دارد.
دکتر لطفی در معرفی خودش می گوید: دبیر رسمی آموزش و پرورش اهواز هستم و در دانشکده خبر و دانشگاه پیام نور اهواز دروس ارتباطات و رسانه را تدریس می کنم. از سال 1376 همکاری خودم را به عنوان گزارشگر رادیو با صدا و سیمای خوزستان شروع کردم و کماکان این ارتباط به عنوان مجری تلویزیون و با اجرای برنامه های زنده استانی و ارتباط زنده با شبکه های سراسری ادامه دارد. به مدت چهار سال کارشناس روابط عمومی آموزش و پرورش خوزستان و یک سال هم کارشناس روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان بودم. شاید جدی ترین دغدغه ارتباطی ام در این سالها «اجرای صحنه» بوده است و افتخار داشته ام در برنامه های گوناگون و در سطوح مختلف استانی و کشوری بعنوان «مجری» و ارتباط گر، ایفای نقش کنم.
خودش در خصوص آغاز فعالیت های مجری گریش عنوان می کند: مجریگری هم مثل هر مهارتی نیم «جوشش» و نیم «کوشش» است. کار من هم با جوشش شروع شد. یادمه دوران دبستان در جمع بچه های محل، تکه های بادکنک رو روی لیوان می کشیدیم و میکرفون درست می کردیم. صدا کمی هم «اکو» پیدا می کرد. خوب بیاد دارم که در این بازی تقلیدی «حال خوب»ی پیدا می کردم. از اول راهنمایی وارد گروه تئاتر مدرسه شدم و با «صحنه» آشنا شدم. بنظر می رسید که فعالیت هنری دیگر «تفنن» نبود، بلکه «دغدغه» شده بود. نمودِ این دغدغه در دوران دبیرستان، همچنان «بازیگری» بود؛ با این تفاوت که علاوه بر بازی در نقش «دیگران»، بازی در نقش «خود» هم جدی شده بود: مقاله خوانی سر صف دبیرستان. حال غریبی میداد. هم روی «صحنه» بودم و هم «خودم» بودم.
لطفی ادامه می دهد: با ورود به دانشگاه شهید چمران، میدان بزرگی برای حرکت پیدا شد. اینجا هم با تئاتر شروع کردم و بعد از دو تجربه تئاتری، مجری شب شعر دانشجویی شدم و داستان «خود» و «صحنه» شکل دیگری پیدا کرد؛ حالا «مجری» شده بودم؛ شب شعر دانشجویی، جشن فارغ التحصیلی دانشکده های مختلف دانشگاه، و گاهی سمینارهای علمی دانشگاه. چون راه را پیدا کرده بودم و با حلاوت اون آشنا شده بودم، به دنبال میدان بزرگتری بودم، دمِ دست ترین و گسترده ترین رسانه استان: صدا و سیمای خوزستان. حالا دیگه «جوشش» کافی نبود و «کوشش» هم لازم بود. آبان سال 1376، «به سختی» وارد رادیو شدم و به عنوان گزارشگر مشغول به کار شدم. به سختی که عرض می کنم، داستانش طولانیست که الان مجال توصیفِ مصائب ورود نیست. گزارشگری فرصتی داد که به نقاط مختلف استان سرک بکشم و مردم را (در واقع مخاطب را) بشناسم؛ بصورت میدانی با دغدغهها و انتظارتشان آشنا بشم. برای برنامههای مختلف رادیو خوزستان گزارش گرفتم و در مواجهه با مردم سعی میکردم «خودم»، «کارم» و «نگاهم» رو رتوش کنم و به اونها نزدیک بشم. دوستانی که تجربه گزارشگری رادیو رو دارن، میدونن که کار بسیار دشواری است و بازتاب اون در مقایسه با دیگر ارتباطهای رسانه ای کم هست. اما از اونجا که من کار رو به رسم همیشه جدی گرفته بودم، ارتباط با مردم، به کلاس «مردم شناسی» تبدیل شده بود. در کنار رادیو، همچنان «صحنه» رو مزه مزه میکردم. سال 1379 گزارشگر تلویزیون شدم و سال 1380 برای اولین بار با برنامه زنده «همدلی» شبکه خوزستان، نقش مجری تلویزیون رو بازی کردم. اجرای برنامه های مختلف، ژانرهای مختلف و ارتباط های زنده سراسری ره آورد این سالها تا به امروزه است
نظرشما
