واکنش تلگرامی سیف به مشکل نقدینگی بنگاهها / درد را درست بشناسیم

افزایش حرارت بدن نشانگر وجود بیماری است. پزشک سعی می‌کند ابتدا بیماری را شناسایی و سپس در صدد درمان بر می آید. با مسکن بیماری درمان نمی‌شود. کمبود نقدینگی برای بنگاه ها نیز این گونه است. تا مشخص نشود، علت عدم کارآیی و کاهش ظرفیت تولیدی یک کارگاه چیست، تزریق سرمایه در گردش تنها معضل را به تعویق می‌اندازد.

زنجیره ای از حلقه های علت و معلولی در نهایت می‌تواند منجر به استمرار تولید و اشتغال شود و یکی از آن حلقه ها سرمایه در گردش است. تا مسئله اصلی شناسایی و برطرف نشود، تامین نقدینگی و سرمایه در گردش به تنهایی راه به جایی نمی برد. ممکن است، بنگاهی به علت شرایط نامناسب فضای کسب و کار نتواند به صورت اقتصادی فعالیت نماید.

چه نهاد و دستگاهی مسئول نظارت و رفع مشکلات اصلی اینگونه بنگاه ها است؟ آیا نمی توان بخشی از مجوزهای غیرضروری را که وقت و سرمایه و نیروی انسانی بنگاه را تلف می کند، حذف کرد؟ آیا امکان اصلاح  فرایندهای نظارتی غیر کارآمد و زائد  وجود ندارد؟ چه میزان از مشکلات به تغییرات پی در پی و پرهزینه مقررات مربوط می شود؟ این موارد و ده ها عامل دیگر باعث می شوند تا هزینه های تولید افزایش یافته و بنگاه نتواند به صورت اقتصادی فعالیت نماید.  در نتیجه با زیان های پی در پی و کمبود نقدینگی مواجه شده و همه خیال می کنند، تنها مشکل، کمبود منابع بانکی است.

از سوی دیگر ممکن است معضل در درون خود بنگاه باشد. مثلا استفاده از تکنولوژی قدیمی و نامناسب، مدیریت نامطلوب منابع انسانی، عدم آشنایی با نیازهای بازار و ...

تامین نقدینگی برای این بنگاه منجر به  هدر رفتن منابع بانکی و به معنای تخصیص غیر بهینه منابع محدود تسهیلاتی نظام بانکی است.  

تا ایرادات و موانع اصلی فعالیت در اینگونه واحدها برطرف نشود، تامین نقدینگی مانند مسکنی است که اثرش به سرعت از بین رفته و بنگاه دوباره به شرایط اولیه باز می گردد. در چنین حالتی تسهیلات مذکور نیز به حجم مطالبات لاوصول سیستم بانکی اضافه خواهد شد.