آغاز صف‌بندی‌های دولتی برای انتخابات اتاق بازرگانی ایران
«به گزارش خبرنگاراقتصادی آرانیوز»
هر چقدر اسفندماه ۹۳ برای فعالان اقتصادی سرنوشت‌ساز بود، خردادماه سال ۹۴ نیز دستکمی از آن زمان ندارد. در اسفندماه سال گذشته انتخابات هیات نمایندگان اتاق بازرگانی برگزار شد و در فروردین‌ماه نیز روسای اتاق‌های بازرگانی مشخص شدند.
بر این اساس، حالا با معلوم شدن هیات رییسه اتاق‌های بازرگانی شهرستان‌ها، صف‌بندی‌های جدیدی برای انتخابات اتاق بازرگانی ایران در حال شکل‌گیری است؛ موضوعی که این روزها باعث شده علاقه دولتی‌ها به سهم داشتن در هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران پررنگ‌تر به چشم‌آید. این در شرایطی است که در این سال‌ها این موضوع محل انتقاد بسیاری از تحلیلگران اقتصادی بوده است؛ چراکه به باور آنها، بخش خصوصی ایران سیاست‌زده شده است.
سیاست‌زدگی بخش خصوصی ایران حتی دو ماه پیش مورد انتقاد مصطفی پورمحمدی، وزیر دادگستری و در زمان انتخابات اتاق‌های بازرگانی تهران و شهرستان‌ها قرار گرفت. وی در جمع اعضای اتاق بازرگانی ایران عنوان کرده بود که «انتخابات شما هم سیاسی شده است. ما می‌خواستیم در برگزاری انتخابات از شما یاد بگیریم که گویا چنین نشد.» وزیر دادگستری خطاب به فعالان اقتصادی متذکر شده بود: «چرا شما سیاسی شده‌اید؛ چراکه بخش خصوصی قرار بود سیاست‌زدایی کند، نه این‌که سیاست‌زده شود.»
حالا و در شرایطی که به انتخابات هیات رییسه اتاق بازرگانی ایران در خردادماه نزدیک می‌شویم، به نظر می‌رسد نگاه قدرت به جایگاه ریاست بخش خصوصی قوی‌تر شده است؛ چراکه رییس اتاق ایران در بسیاری از شوراها و نهادهای تصمیم‌گیر و تصمیم‌ساز کشور عضویت دارد.
کاندیداهای احتمالی ریاست اتاق بازرگانی ایران
انتخابات اتاق بازرگانی ایران در خردادماه امسال نسبت به سال‌های گذشته متفاوت خواهد بود و از احتمالات گوناگونی برای ریاست اتاق بازرگانی ایران صحبت می‌شود؛ اگرچه از هر کاندیدای احتمالی که نام برده می‌شود، آنها به طور مستقیم خودشان این موضوع را تایید نمی‌کنند.
غلامحسین شافعی (رییس فعلی اتاق بازرگانی ایران)، مسعود خوانساری (رییس اتاق بازرگانی تهران)، محسن جلال‌پور (نایب رییس فعلی اتاق بازرگانی ایران)، پدرام سلطانی (نایب رییس فعلی اتاق بازرگانی ایران) و یحیی آل‌اسحاق (عضو اتاق بازرگانی تهران)، نام‌هایی هستند که احتمال حضورشان برای انتخابات اتاق بازرگانی ایران قوی است، اما در میان این اسامی، نگاه‌ها بیشتر به سمت غلامحسین شافعی، رییس فعلی اتاق بازرگانی ایران و مسعود خوانساری، رییس اتاق بازرگانی تهران است و این دو نفر احتمالا رقیب اصلی یکدیگر در انتخابات خواهند بود.
شافعی در دوره هفتم و در سال ۹۲ با رفتن محمد نهاوندیان، رییس سابق اتاق بازرگانی ایران به نهاد ریاست‌جمهوری، در رقابت با مسعود خوانساری پیروز شد و بر کرسی ریاست اتاق ایران نشست.
غلامحسین شافعی از جمله مدیرانی است که هیچ‌گونه سابقه مدیریت دولتی نداشته و در این سال‌ها به تاجر انار و زعفران معروف بوده است، با این وجود، دو سال قبل و در جریان انتخابات ریاست دوره هفتم اتاق بازرگانی ایران، با حمایت‌های دولتی که در رأس آنها محمد نهاوندیان قرار داشت، بر کرسی ریاست اتاق نشست. امروز نیز این حمایت‌های دولتی همچنان ادامه دارد و گفته می‌شود که نهاوندیان، رییس دفتر رییس‌جمهور انتخاب شافعی را پیگیری می‌کند.اگرچه خود او حضور در انتخابات دوره هشتم اتاق ایران را تایید نمی‌کند، اما صحبت از احتمال حضور او در انتخابات دوره هشتم اتاق بازرگانی ایران قوی است.
مسعود خوانساری نیز به نظر می‌رسد با توجه به تجربه تلخی که در انتخابات قبلی و در رقابت با شافعی داشته، با برنامه بیشتری برای انتخابات آتی ورود پیدا کند. خوانساری نیز حامیانی در درون دولت دارد و نقل قول‌های منابع مطلع حکایت از آن دارد که اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس‌جمهوری، ریاست مسعود خوانساری را در اتاق ایران می‌خواهد.
در حال حاضر مهدی جهانگیری، برادر معاون اول رییس‌جمهور در اتاق بازرگانی تهران در کنار مسعود خوانساری به عنوان نایب رییس اتاق بازرگانی تهران فعالیت دارد.
البته در میان این وزن‌کشی‌های دولتی برای ریاست آتی اتاق بازرگانی ایران، محسن جلال‌پور، نایب رییس فعلی اتاق بازرگانی ایران در تلاش است تا هم رضایت محمد نهاوندیان و هم اسحاق جهانگیری را جلب کند. در حال حاضر هم اسحاق جهانگیری و هم مهدی جهانگیری با او رفیق هستند و سال‌ها از هم شناخت دارند و هم محمدنهاوندیان خوب او را می شناسد و در اتاق بازرگانی ایران با یکدیگر کار کرده‌اند. اما با این حال، روایت می‌شود که احتمالا وی به نفع یکی از این دو کاندیدا کنار خواهد رفت.
با این حال، باید چند هفته‌ای تا انتخابات دوره هشتم ریاست اتاق بازرگانی ایران منتظر بمانیم تا در نهایت مشخص شود چه کسی رییس اتاق ایران می‌شود، اما این امید و انتظار از بخش خصوصی کشور می‌رود که گزینه‌ای را به‌عنوان ریاست اتاق ایران انتخاب کنند که بتواند بدون نگاه دولتی و با تفکر حمایت از بخش خصوصی در مقابل دولتی‌ها قرار گیرد.
