شعار سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ « گردشگری و توسعه روستایی» تعیین نموده تا از ظرفیتهای بیبدیل و منحصر به فرد این بخش در ایجاد توسعه اقتصادی و فراهم آوردن فرصتهایی در خارج از شهرهای بزرگ استفاده شود . 
به گزارش آرانیوز،محمد کعب عمیرنماینده مردم شریف شهرستان شوش دانیال در مجلس شورای اسلامی:شعار سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ « گردشگری و توسعه روستایی» تعیین نموده تا از ظرفیتهای بیبدیل و منحصر به فرد این بخش در ایجاد توسعه اقتصادی و فراهم آوردن فرصتهایی در خارج از شهرهای بزرگ استفاده شود . شعار2020 (UNWTO) آن هم در شرایط بحران کرونا که بخش اعظمی از صنعت گردشگری را تحت تاثیر قرار داده به دلیل اهمیت موضوع گردشگری روستایی که یکی از فعالیتهای مهم اقتصادی موردتوجه ، که گروهی آن را بخشی از بازار گردشگری و گروهی دیگر آن را سیاستی برای توسعه روستاها قلمداد میکنند . گردشگری روستایی، یکی از مفاهیم و اشکال توسعه پایدار است که در آن از منابع موجود در مناطق روستایی استفاده می شود . این گونه توسعه ، کمترین تاثیر مخرب را دارد یا اصولا فاقد چنین تاثیراتی است و از رهگذر ارتقای سطح بهره وری در مناطق، ایجاد اشتغال، اصلاح توزیع درآمد ، حفظ محیط روستا و فرهنگ بومی ، جلب مشارکت مردم محلی و ارائه شیوه های مناسب برای منطبق ساختن باورها و ارزش های سنتی با شرایط امروزی ، منافع روز افزون را نصیب مناطق روستایی می سازد .گردشگری روستایی از دو جهت دارای اهمیت است : یکی از دیدگاه حضور در یک فعالیت گسترده جهانی و دیگری تاکید بر توسعه سیاست های محلی و منطقه ای . بیشک این برای روز جهانی گردشگری و سال پیشرو در شرایط کنونی بحران موکد و ضروری است . در طی سالهای اخیر گردشگری روستایی به عنوان یکی از مهم ترین صنایع برخوردار از پتانسیل های لازم برای کمک به جوامع محلی در راستای توسعه فعالیتهای اقتصادی مورد توجه قرار گرفته است . تنوع سازی اقتصاد روستایی و تعیین راهبردهای جایگزین، مانند گردشگری، فرصت های شغلی متعددی را در سکونتگاه های روستایی به وجود می آورد . گردشگری روستایی از یک طرف می تواند نقش مهمی در متنوع سازی اقتصاد جوامع روستایی در قالب صنعت گردشگری ایفا کند و از طرف دیگر می تواند وسیله ای برای تحریک رشد اقتصاد ملی ( از راه غلبه بر انگاره های توسعه نیافتگی و بهبود استاندارد زندگی مردم محلی) باشد . هم چنین این صنعت می تواند نقش عمده ای را در توانمند سازی مردم محلی ، توسعه منابع انسانی، تنوع و رشد اقتصادی و هم چنین خلق فرصت های شغلی جدید در ارتباط تنگاتنگ با سایر بخش های اقتصادی و اجتماعی ایفا کند. در همین راستا، تقویت سرمایه هاي اجتماعی یکی از راهکارهاي گسترش توسعه پایدار روستایی به شمارمی رود، به طوري که سرمایه اجتماعی در قالب تشکل هاي محلی قادر به کاهش فقر و افزایش رفاه جامعه می باشد. پس توسعه گردشگری در کشور مستلزم شناخت سرمایه اجتماعی جوامع محلی و شاخص های آن می باشد تا بتوان از این طریق اثرات گردشگری را بر جوامع محلی به سمتی مثبت سوق داد و باعث افزایش مشارکت ، انسجام ، اعتماد بیشتر در بین اعضای جوامع محلی شد . شهرستان شوش در جنوب غربي ايران ، استان خوزستان و در دشتي قرار گرفته است که نام خود را از شهر شوش گرفته است . اين دشت را دشت شوشان مي نامند . اين نام از ارتباط پيشينه کهن و گذشته تاريخي شوش دارد که همواره و تقريبا ً بصورت مستمر مرکز سکونت مردماني بوده است که از ويژگي هاي طبيعي شوش بهره برده اند و توانسته اند زندگي پايداري و با دوامي را در شوش برقرار سازند . شهرستان شوش دارای دو اثر منحصر بفرد و جهانی به نام زیگورات چغازنبیل و شهر باستانی شوش می باشد . به لحاظ جغرافیایی و قرار گرفتن در این دشت و در امتدداد رودخانه های دز ، کرخه و شاوور که فضاهای روستایی زیبایی با غنای فرهنگی ، آداب و رسوم خاص ، پوشش محلی ، موسيقي و تنوع اقوام بوجود آورده است . در بخشی دیگر تپه ماهور و شن زارها حاشیه رودخانه که فضای بی نظیر روستایی بوجود آورده که محل پرورش شتر می باشد . در بخشی دیگر وجود کشاورزی وسیع نی شکر ، وجود حیوانات اهلی و جانوری و قطب پرورش اسب اصیل به غنای جاذبه ها افزوده است . لذا هر ساله تعداد کثیری از گردشگران داخلی و خارجی به منظور بازدید از سایت های جهانی ، موزه ها ، حرم دانیال نبی ، دعبل خزاعی ، یادمان های دفاع مقدس فتح المبین و فکه و بخشی از این نواحی روستایی که ظرفیت بالایی به منظور توسعه گردشگری به خصوص گردشگری روستایی را داراست. متاسفانه حوزه گردشگری شوش علیرغم راهبردهای توسعه گردشگری در برنامه ششم توسعه مورد کم لطفی قرار گرفته است .