مشخص نیست چرا عدهای بهدنبال ایجاد خطر برای مردم و اضافهکردن LPG به سبد سوخت حملونقل کشور در نبود زیرساختهای آن و توجیهپذیر نبودن توسعه زیرساختهای عرضه این سوخت هستند و این سؤال مطرح میشود؛ آیا اشکال بودجه ۱۴۰۰ در بودجه ۱۴۰۱ تکرار میشود؟ 
به گزارش آرانیوز، LPG یا گاز مایع یکی از محصولات واحدهای پالایش نفت خام، میعانات گازی، پالایشگاههای گاز و واحدهای پتروشیمی است. این محصول که متشکل از دو ماده پروپان و بوتان است، ارزش حرارتی بالایی برای سوخت و ارزش خوراکی بالایی برای تولید محصولات با ارزش افزوده بیشتر در صنعت پتروشیمی دارد.
سالانه حدود 10 میلیون تن LPG در کشور تولید میشود که این مقدار در روز، 26 هزار تن است. از تولید روزانه 26هزارتنی LPG در ایران، حدود 6 هزار تن برای تأمین سوخت مصرفی 5 درصد جمعیت کشور که هنوز به شبکه سراسری گاز کشور متصل نیستند و همچنین مصرف سوخت مورد نیاز واحدهای کوچک تجاری، خدماتی و صنعتی که از کپسولهای گاز مایع استفاده میکنند، تخصیص مییابد و بقیه این مقدار، صادر میشود.
اگرچه در زمان حاضر LPG بهصورت رسمی در سبد سوخت خودروهای کشور وجود ندارد اما در برخی از نقاط کشور، تعدادی از مردم با استفاده غیرمجاز از این سوخت، بهصورت غیرایمن از آن برای تأمین سوخت خودروی خود استفاده میکنند که گاهی حوادثی نیز در این بخش رسانهای میشود.
در شرایطی که تبدیل خودروهای بنزینسوز به دوگانهسوز با وجود بستر مناسب در صنعت CNG و با وجود بیش از 2500 جایگاه عرضه سوخت CNG در کشور بهصورت استاندارد و ایمن وجود دارد، عدهای در پایان سال گذشته تلاش عجیبی برای گنجاندن بندی در قانون بودجه 1400 داشتهاند که بر اساس آن، وزارت نفت مکلف به ایجاد و توسعه زیرساختهای عرضه سوخت LPG برای خودروها شود.
در کمال تعجب کارشناسان، این بند غیرکارشناسی در قانون بودجه 1400 لحاظ شد اما هم مسئولان وزارت نفت در دولت قبلی و هم مسئولان وزارت نفت در دولت سیزدهم، تأکید کردند که این بند از قانون بودجه، قابلیت اجرا ندارد.
* نظر معاونان وزیر نفت در 2 دولت در خصوص بند غیرکارشناسی قانون بودجه 1400
علیرضا صادقآبادی، مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی در دولت دوازدهم در خصوص طرح بازگشت LPG به سبد سوخت خودروها گفت: هیچ مزیتی برای توزیع LPG در کشور نداریم؛ اصل LPG تولیدی در کشور پارس جنوبی است و از نظر قیمت نیز با بنزین قابل رقابت نیست و هزینههای زیادی را به کشور تحمیل میکند.
صادقآبادی افزود: حتی در فصل سرد قیمت LPG از بنزین نیز بالاتر میرود و هیچ نفعی به کشور اضافه نمیکند در حالی که بهازای جایگزینی هر لیتر بنزین با یک مترمکعب CNG بهمیزان 30 سنت، سود وجود دارد.
وی ادامه داد: از سوی دیگر در این طرح حجم زیادی LPG باید در کشور توزیع شود، اگر با خطوط لوله و تلنبهخانه منتقل کنیم که زیرساخت آن وجود ندارد؛ در حمل جادهای نیز علاوه بر اینکه یارانه پنهان گازوئیل را بالا میبرد، باعث ایجاد آلودگی و تصادفات جادهای نیز میشود، بنابراین طرح جایگزینی بنزین با LPG اقتصادی و زیستمحیطی نیست.
صادقآبادی ادامه داد: در علم اقتصاد وقتی منابع مالی محدود دارید باید بهسمتی بروید که تولید ثروت کند، از همین رو باید جایی سرمایهگذاری کنید که عایدی بیاید اما این جایگزینی، منفی است.
جلیل سالاری، مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی در دولت سیزدهم نیز در این خصوص گفت: امکان استفاده از LPG در سبد سوخت بهخاطر نبود مخازن ذخیرهسازی آن در سراسر کشور و نبود زیرساخت عرضه، امکانپذیر نیست؛ اما میتوان بهصورت محلی و بهصورت محدود از این نوع سوخت استفاده کرد اما اولویت تخصیص LPG در کشور، تولید و عرضه بهصورت سیلندر برای استفادههای مختلف از بخش خانگی تا بخشهای صنعتی و خدماتی است.