بیش از دو دهه است که تغییرات اقلیمی و خشکسالی پی در پی زندگی مردم سیستان و بلوچستان که عمدتاً از طریق کشاورزی و دامداری امرار معاش میکنند را دچار مشکل کرده است. 
به گزارش آرانیوز، در حال حاضر، منبع تامین بخش عمدهای از آب استان سیستان و بلوچستان، بهخصوص مناطق مرزی شرقی و جنوبشرقی، عمدتا از رودخانه هیرمند است که علاوه بر چالشهای سیاسی برای تامین حقآبه ایران، سدسازیهای متعدد روی رودخانه هیرمند در افغانستان و نیز شرایط خشکسالی در منطقه، مانع تامین آب ورودی این رودخانه شده، به طوری که تالابهای هامون با قطع آب هیرمند تقریبا به طور کامل خشک شدهاند و وضعیت حیات و معیشت مردم منطقه با چالش بسیار جدی مواجه شده است.
با توجه به لزوم حفظ جمعیت در مناطق مرزی و ممانعت از مهاجرت مردم از این مناطق، لازم است هرچه سریعتر نسبت به تامین پایدار آب در این منطقه چارهاندیشی و اقدام شود. با توجه به ماده 36 قانون برنامه پنجساله توسعه مبنی بر لزوم استفاده از ظرفیت شیرینسازی آب دریا برای تامین آب شرب استانهای جنوبی، میتوان بخشی از کمبود آب این مناطق را با استفاده از شیرینسازی و انتقال آب تامین کرد.
در حال حاضر، سهم ایران از شیرینسازی آب خلیجفارس در دریای عمان تنها 2درصد است، در حالی که بسیاری از مناطق جنوبی کشور با بحران آب مواجهند. بنابراین باید تمهیدات لازم برای گسترش فناوریهای نوین مربوط به شیرینسازی آب دریا و استفاده از آن، با در نظر گرفتن ملاحظات زیستمحیطی، اندیشیده شود و سریعا به مرحله اجرا درآید.