تلنگر به رئیس جمهور / پزشکیان باید مراقب سوزن بان ها باشد!/ سوزن بان های دولت باید مراقب پیچ های توسعه و امنیت اقتصادی، اجتماعی سیاسی و فرهنگی جامعه باشند نه اینکه خود عامل انحراف قطار دولت از ریل وفاق شوند
*بهروز میرزایی
موضوعی که با روی کار آمدن دولت‌ها مطرح می‌شود، تغییر فله‌ای مدیران، استانداران، فرمانداران، بخشداران و... در هر دولتی است که به اتفاق بیشتر صاحبنظران کنار گذاشتن منصوبین گذشته و انتصاب افراد جدید و هم‌سو با تفکرات و مشی رئیس جمهور را یک امر بدیهی می‌دانند و آن را جزء حقوق رئیس جمهور منتخب می‌دانند که باید با افراد مورد اعتماد خود دولت را هدایت کند.
روز گذشته فیلمی از باز کردن پیچ‌های سوزن ریل قطار شرق کشور(میوتک) منتشر شد که با نظر و دستور مدیرکل قطار شرق سوزن‌بان اقدام به باز کردن سوزن ریل با علم به اینکه ممکن است سانحه‌ای اتفاق بیفتد، می‌کند. اگر مأموران یا ناظران دیرتر از موعد به منطقه مورد عملیات می رسیدند، امروز شاهد ضایعه‌ای هولناک بودیم.
حوادثی از این دست برای دولتی که کارش را تازه آغاز کرده است، هم سخت است و هم اینکه فشار زیادی را به بدنه نوپای آن وارد می‌کند. اینکه دلیل این دستور چه بوده آنرا به دست‌اندرکاران و مسئولین مربوطه واگذار می‌کنیم.
حال نکته اینجاست، چه بر سر ما آمده است که توان درک و تحمل افراد و منصوبین جدید را نداریم و دست به کارهای انتحاری می‌زنیم که اینچنین جان و مال هموطنانمان و سرمایه‌های کشور را به خطر بیندازد؛ آیا ما همان مردمی هستیم که در هشت سال دفاع مقدس یک لیون آب را بین گروهان و گردان تعارف می‌کردیم و خود با اطمینان از اینکه همرزم و همسنگرمان تشنه نیست آب را تناول می‌کردیم! آیا ما از نسل آن‌هایی هستیم که بدن خود را سایه‌بان سیم‌خاردار می‌کردند تا آخرین نفر به سلامت از میدان مین عبور کند! آیا ما از نسل ریزعلی خواجوی‌ها هستیم! آیا ما وارث فدارکارانی چون دلواری‌ها، فهمیده‌ها، باکری و خرازی‌ها و... هستیم! چه بر سرمان آمده است که اینچنین عریان و در روز روشن به خود و وطن‌مان خیانت می‌کنیم! چرا رسم گذشت و فداکاری در بین برخی اینچنین رنگ باخته و خیانت می‌کنیم! ما همانیم که در خوشی و ناخوشی کنار هم بودیم! ما همانیم که در زمان جنگ، سیل، زلزله، تصادف، سقوط و سانحه گرد هم می‌آییم و پشتاپشت هم قرار می‌گیریم! ما در سختی‌ها معمولا پیچ سوزن ریل‌ها را محکم می‌کنیم! این فرهنگ ناامیدکننده منفعت‌طلبی در ذات یک ایرانی نیست! بهتر است به خودمان برگردیم؛ رسم ایرانی شهامت، شجاعت، شهادت و پهلوانی است.
بر سر ما چه آمده است؛ در روزگاری که دشمنان این مرز و بوم بصورت موزیانه تحرکات فرد فرد جامعه ما را زیر نظر دارند، با خیانت به وطن زخم‌خورده‌ای که خار چشم دشمن است، نباید نمک بر زخم‌های کهنه بپاشیم و دشمن شاد شویم.
در روزگاری که باید همه دست به دست هم بدهند چه در سیاست داخلی چه سیاست خارجی در راستای هم‌افزایی کشور را حمایت کنند، کار رئیس جمهور با این شرایط سخت خواهد بود که معدودی ساز ناکوک بنوازند و برای کشور هزینه ایجاد کنند.
دولت دکتر پزشکیان با شعار اجماع ملی کابینه خود را روانه مجلس شورای اسلامی نموده است؛ نیت وی با کابینه اعلامی بیشتر خیرخواهی و همه‌خواهی برای ایران و ایرانی است، پس سوزن‌بان‌های دولت باید مراقب پیچ‌های توسعه و امنیت اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی جامعه باشند نه اینکه خود عامل انحراف قطار دولت از ریل وفاق شوند.
در شرایط کنونی کشور نیازمند همدلی است، اتفاق راه‌آهن میوتک زنگ خطری است برای سایر بخش‌های جامعه که مردم و مسئولین باید خود را مسئول حفاظت از سرمایه‌های کشور بدانند و نباید از کنار اتفاقاتی از این دست به سادگی گذشت.
