ایالات متحده، اتحادیه اروپا و شرکای آنها در منطقه باید اقدامات متعددی را برای مقابله با تهدید اشاعه ناشی از سلاح‌های شیمیایی باقیمانده در سوریه انجام دهند. اول، آنها باید روشن کنند که حمایت اقتصادی و سیاسی‌شان به آمادگی دولت جدید برای تبعیت از منع قوانین سازمان منع اشاعه سلاح‌های شیمیایی منوط است. زیرا این نهاد پیشتر از رهبری سوریه درخواست کرد که همه سلاح‌های شیمیایی و تأسیسات تولید باقیمانده را اعلام کند و به بازرسان اجازه دهد تا نابودی آنها را تأیید کنند.
الشرع به طور علنی با نظارت سازمان منع سلاح‌های شیمیایی موافقت کرده است، اما این خطر وجود دارد که او در این باره تجدید نظر کند. الشرع ممکن است سرنوشت معمر القذافی رهبر لیبی را در ذهن داشته باشد که به سلاح‌های شیمیایی دسترسی داشت اما نتوانست از آنها استفاده کند.
در سال 2011، قذافی پس از عملیات نظامی به رهبری ناتو توسط شورشیان کشته شد. تکمیل فرایند راستی آزمایی و انهدام برنامه تسلیحات شیمیایی سوریه یک اقدام بزرگ خواهد بود. سازمان منع سلاح‌های شیمیایی به منابع بیشتری مانند افزایش بودجه، بازرسان اضافی، تجهیزات حفاظتی اضافی و تجهیزات تخصصی لازم برای بازرسی و انهدام ذخایر شیمیایی نیاز دارد تا از نابودی سریع و ایمن تسلیحات شیمیایی باقیمانده سوریه اطمینان حاصل کند.
همکاری دولت جدید سوریه و محیط امنیتی با ثبات کلید موفقیت چنین ماموریتی خواهد بود. پس از انقلاب لیبی در سال 2011، دولت جدید طرابلس به سازمان منع سلاح‌های شیمیایی در مورد وجود سلاح‌های شیمیایی اعلام نشده‌ای که قذافی از بازرسان پنهان کرده بود، اطلاع داد. به روشی مشابه، کشورهای دارای اطلاعات در مورد فعالیت‌های تسلیحات شیمیایی سوریه، مانند اسرائیل و ایالات متحده، باید فوراً این اطلاعات را با سازمان منع سلاح‌های شیمیایی به اشتراک بگذارند. در صورت ناپدید شدن یا غارت سلاح‌های شیمیایی در هرج و مرج پس از اسد، کشورهای علاقه‌مند می‌توانند یک برنامه پاداش برای بازیابی مواد تسلیحات شیمیایی گم شده را تامین کنند.
سرانجام، سقوط رژیم اسد چندین راه بالقوه برای پاسخگویی مقامات دولتی سابق، افسران نظامی و دانشمندان مسئول استفاده از سلاح‌های شیمیایی را هموار می‌کند. این گام‌ها برای رهبری سوریه ضروری است تا یک بیانیه جدید جامع برای سازمان منع سلاح‌های شیمیایی تهیه کند و خطر اشاعه را کاهش دهد.
اگر دولت جدید سوریه به این اهداف متعهد شود، به حمایت - در قالب شواهد، تخصص و منابع - از سوی متحدان خارجی، جامعه مدنی داخلی و سازمان‌های بین‌المللی نیاز دارد. در این میان، اگرچه دولت بایدن می‌تواند روند نابودی تسلیحات شیمیایی باقیمانده سوریه را آغاز کند، اما این به دولت آینده ترامپ بستگی دارد که این اقدامات را به سرانجام برساند.
دونالد ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود به اجرای هنجارهای جهانی علیه سلاح های شیمیایی به شکل قدرتمندی متعهد شد. در سال 2017، او دستور دو حمله موشکی را صادر کرد تا دمشق را به دلیل استفاده (ادعایی) از تسلیحات شیمیایی تنبیه کند، توانایی این بازیگر برای استفاده از این سلاح‌ها تنزل داده و از انجام حملات بعدی بازدارد. علاوه بر این، دولت ترامپ تحریم‌های شدیدی را علیه دولت اسد اعمال و محدودیت‌هایی را علیه 271 کارمند مرکز مطالعات و تحقیقات علمی که مسئول برنامه سلاح‌های شیمیایی سوریه بودند، صادر کرد.
ترامپ در دوره دوم ریاست جمهوری‌اش این فرصت را دارد که میراث خود را به عنوان رهبری که به تسلیحات شیمیایی سوریه پایان داد، تثبیت کند. ایالات متحده و شرکای این بازیگر در منطقه، با همکاری سازمان منع سلاح‌های شیمیایی و دولت جدید دمشق، می‌توانند در نهایت خطر ذخایر سوریه را از بین ببرند و هنجار مقابله با این سلاح‌های کشنده را تقویت کنند.
