
چهار روز از آن سحرگاهی که اسرائیل به محل سکونت برخی از فرماندهان سپاه پاسداران و دانشمندان هستهای در خاک ایران حمله کرد می گذرد. طی این چهار روز طرفین یکدیگر را مورد هدف موشکهای خود قرار دادند. در حالی که تنشهای هسته ای ایران با تصویب قطعنامه شورای حکام وارد فاز جدیدی شده و مذاکرات غیرمستقیم میان تهران و واشنگتن عملا منتفی شد، این عملیات می تواند ابعاد تازه ای از تحرکات اسرائیل برای تحت فشار قرار دادن جمهوری اسلامی را آشکار کند.
فریدون مجلسی، دیپلمات پیشین در تحلیل خود از درگیریهای پیش آمده میان ایران و اسرائیل به آرانیوز گفت: «ورود اسرائیل به این جنگ بی سابقه نبوده است. ما سال گذشته هم در حد زد و خورد موشکی را تجربه کردیم. در سالهای گذشته هم بین ایران و اسرائیل چه به صورت مستقیم و چه به صورت نیابتی یک جنگ فرسایشی با هزینه بسیار بالایی تداوم داشته است. حال اسرائیل این جنگ فرسایشی را با استفاده از فرصت محکومیت ایران در شورای حکام، بهانه ای قرار داد مبنی بر اینکه ایران دارد فعالیتهایی خارج از تعهدات NPT انجام می دهد. با این توجیه که ایران سلاح اتمی می خواهد و این امنیت اسرائیل را به خطر می اندازد، به خصوص اینکه ایران همیشه خواهان نابودی اسرائیل هم بوده است. از این رو آن را دستاویزی کرد تا پس از تسویه حسابش با حزب الله، حماس، سوریه و برخی گروههای دیگر از یمن گرفته تا عراق، اکنون با خود ایران هم یک تسویه حساب داشته باشد.»
این تحلیلگر مسائل بین الملل ادامه داد: «ابتدا در ضربات غافلگیرکننده خسارات بزرگ انسانی به افراد نظامی و غیرنظامی را وارد و این گروه را قربانی این حمله کرد. البته که پاسخ فوری هم دریافت کردند و برای اولین بار دیدند که در شهرهای مختلف اسرائیل مردم ناچار به فرار و ویرانی شدند.»
مجلسی در پاسخ به اینکه چقدر احتمال ورود مستقیم آمریکا و کشورهای اروپایی به این جنگ وجود دارد؟ بیان کرد: «در این میان کشورهای بزرگ می مانند که به نظر می رسد علاقه مند نیستند که این تنش ادامه پیدا کند. دنیا اکنون برای هم نوایی توسعه اقتصادی بین المللی در تلاش است. آمریکاییها که عقب مانده بودند با تعرفههای گمرکی و ... سعی می کنند اقتصاد خود را از واردات بی رویه محفوظ نگه دارند، چینیها سعی می کنند بقیه مردم چین را هم به این سطح بالای توسعه برسانند و کشورهای عربی منطقه در این زمینهها بسیار پیشرفته هستند و همه ثروتمند شده اند. از این رو شرایط برای همکاریهای منطقه ای و توسعه بسیار فراهم است و اینها نخواهد گذاشت که این درگیری ادامه پیدا کند.»
وی افزود: «اسرائیل ضربات مهلکی به انرژی اتمی ایران زد و عجالتا مکانهای سطحی آن را از کار انداخت. ایران هم خشم خود را تا حدودی با شلیکهای موفقی که انجام داد، تخلیه کرد. اکنون زمان این است که با عقلانیت پاسخ دعوت آمریکا به تجدید مذاکرات داده شود.»

این تحلیلگر سیاست خارجه در هشدار نسبت به تبعات انسانی این جنگ به آرانیوز گفت: «من گمان می کنم اگر از این جنگ جلوگیری نشود، با توجه به اینکه هر دو طرف با قدرت یک دیگر را می کوبند، تلفاتی بزرگتر از جنگ غزه و اوکراین می تواند به بار بیاورد. همچنین این جنگ برای مردم ایران دلیل خیلی روشنی ندارد چراکه ایران در فاصله ۲ هزار کیلومتری اسرائیل است و هرگز به جنگ زمینی و اشغال سرزمینی هم بدل نخواهد شد.»
وی ضمن بیان اینکه کشورهایی که تا حدی در پدید آمدن این درگیری موثر بودند، اکنون منافع خودشان هم در خطر است، تاکید کرد: «کشورهای بزرگ اقتصادهای بزرگ دارند و در کل مناطق منافع دارند. چین بسیار منفعت دارد و به همین دلیل یکبار میان ایران و عربستان میانجیگری موثری کرد. دولت آمریکا که می گفت به مذاکره ادامه دهید و اولتیماتوم ۶۰ روزه شان به پایان رسید و جنگ شد. اکنون زمان آن است که چین، روسیه، کشورهای اروپایی و به خصوص آمریکا، هم در ایران و هم در اسراییل دخالت و آتش بس را اعلام کنند. این درگیری در حد غزه نیست بلکه در حدی است که شهر تهران به اندازه کل اسراییل جمعیت دارد. اسراییل هم برخلاف ایران بزرگ نیست و با ضربه خوردن به هر گوشه آن زیان بزرگی می خورد. این است که عقلانیت حکم می کند بیشتر از این یا نهایت تا یکی دو روز دیگر دنیا و شورای امنیت صبر نکند. همچنین کشورهای بزرگ که می توانند جنگ بیافرینند و امکانات خود را به رخ مردم بکشند باید در آفرینش صلح هم موثر باشند.»
مجلسی ادامه داد: «کشورهای منطقه هم برخلاف گذشته دیگر فقیر و دورمانده نیستند بلکه کشورهای ثروتمندی هستند که خواهان مبادله و تجارت با ایران به عنوان یکی از بازیگران ثروتمند منطقه هستند. حتی تجارت با ایران برایشان بسیار سودبخش تر از تعامل با کشورهای اروپایی، آمریکایی و حتی چین خواهد بود؛ بنابراین عقل حکم می کند ما از صلح حمایت کنیم و از پایان دادن به جنگی که هر دو طرف به یکدیگر آسیب می رسانند، حمایت کنیم. شخصا به عنوان کسی که دوستدار صلح، آرامش و وفاق هستم معتقدم که وظیفه همگان است که بیش از این بر طبل جنگ نکوبند. جنگ زیانها و آسیبهای بزرگی را می تواند به بار بیاورد. در شهرهای بزرگ و پرجمعیتی مانند تهران، تبریز و اصفهان و نواحی دیگر باید خودمان را حفظ کنیم و سرمایه گذاریهایی که صرف این سرمایههای ملی شده را به آتش نسپاریم.»