سیاستورزی در مدار عقلانیت؛ چگونه پزشکیان کشتی پُرتلاطم کشور را در بحرانها هدایت میکند؟
مقاطع حساس و بزنگاههای تاریخی، همواره نقطه عطفی در سرنوشت ملتها به شمار میروند؛ روزهایی که گذر از آنها بیش از سخنرانیهای پرشور و هیاهو، نیازمند تدبیر، صبوری و پرهیز از هیجانات کاذب است. در ماههای اخیر، ایران با مجموعهای از چالشهای پیچیده اعم از فشارهای خارجی، نوسانات اقتصادی و التهابات داخلی مواجه بوده است که عبور از این شرایط، مدیریت و رویکردی خردمندانه را میطلبید.
بررسی عملکرد دکتر مسعود پزشکیان در این دوران نشان میدهد که مهمترین ابزار او برای مواجهه با این بحرانها، حفظ آرامش، صداقت در رفتار و دوری از تصمیمات شتابزده بوده است. در شرایطی که برخی جریانها به دنبال بهرهبرداری از اختلافات و تشدید تنشها بودند، رئیسجمهور با پرهیز از ایجاد دوقطبیهای کاذب، مسیر وفاق، گفتوگو و تکیه بر اشتراکات ملی را برگزید. او ثابت کرد که میتوان بدون خروج از چارچوبهای قانونی، با مخالفان تعامل کرد و صدای منتقدان را شنید.
حفظ و ترمیم اعتماد عمومی در زمان بحران، یکی از حیاتیترین وظایف حاکمیت است. در همین راستا، دولت کوشیده است تا با ایجاد هماهنگی و همافزایی میان نهادهای اجرایی، نظامی و امنیتی، سدی محکم در برابر تهدیدات خارجی بنا کند و انسجام داخلی را به حداکثر برساند.
در عرصه سیاست خارجی نیز، شاهد پیوند هوشمندانه «دیپلماسی» و «اقتدار» بودهایم؛ رویکردی که نشان میدهد قدرت واقعی یک کشور در استفاده بهینه و همزمان از تمامی ظرفیتهای سیاسی، دفاعی و اقتصادی نهفته است. در این نگاه، مذاکره نه یک هدف مطلق، بلکه ابزاری منطقی برای تامین حداکثری منافع ملی است که در کنار صلابت دفاعی معنا پیدا میکند.
از سوی دیگر، در مواجهه با چالشهای اجتماعی و فرهنگی، سیاست دولت بر مبنای درک واقعبینانه از شرایط جامعه و کاهش گسلهای غیرضروری استوار بوده است. هدف نهایی این رویکرد، بازسازی سرمایه اجتماعی و تمرکز توان حاکمیت بر حل مشکلات معیشتی و توسعه اقتصادی است.
در نهایت، ادبیات و منش مسعود پزشکیان نشان میدهد که دغدغه اصلی او موفقیت کشور است، نه صرفاً پیروزی در رقابتهای جناحی. در روزهای طوفانی، این سکانداران آرام و خویشتندار هستند که کشتی جامعه را به ساحل امن میرسانند، نه کسانی که تنها به بلندتر کردن صدای خود اکتفا میکنند.
خبرنگار: حسام دیانت مهر
