
امروز، هفتم مردادماه ۱۴۰۵، درست دو سال از مراسم تنفیذ حکم ریاستجمهوری مسعود پزشکیان میگذرد؛ دو سالی که به سرعت برق و باد گذشت، اما آبستن دشوارترین و پرمخاطرهترین بحرانهای تاریخ معاصر بود. دولت چهاردهم در این مدت، سکان اجرایی کشور را در میان امواج سهمگین جنگ و تحریم با درایتی مثالزدنی و رویکردی مدیریتمحور هدایت کرد.
از هر زاویهای که به عملکرد کابینه در این مدت نگریسته شود، دستاوردهای دولت تحسینبرانگیز است. در کوران نبرد ۱۲ روزه و جنگ سوم با آمریکا که از اسفندماه سال گذشته آغاز شد و منطقه را در التهاب فرو برد، دولت توانست با همراهی و همافزایی چهرههای دلسوز و متخصص پارلمانی همچون شکراللهی، نوروزی، تاجگردون و منادی، گامهای استواری در تامین ادوات دفاعی، تثبیت بازار کالاهای اساسی، ارتقای زیرساختها و حفظ آرامش روانی جامعه بردارد. بدون شک، این سطح از پایداری بدون هماهنگی عمیق میان دولت، مجلس و نیروهای مسلح هرگز محقق نمیشد.
اقتصاد و صنعت؛ سپر مستحکم کشور در روزهای نبرد
در شش ماه گذشته که کشور با تجاوز ناجوانمردانه دشمن در یک جنگ تمامعیار قرار داشت، اقتصاد ایران به لطف سیاستهای حمایتی دولت و پویایی بخش صنعت، تسلیم نشد. در حالی که بحرانهای بسیار کوچکتر در کشورهای همسایه به خالی شدن فروشگاهها و صفهای طولانی انجامید، در ایران نه تنها خللی در تامین نیازهای روزمره ایجاد نشد، بلکه با نقشآفرینی درخشان مجموعههای کلان اقتصادی نظیر شستا، بیمه دانا و پشتیبانی مستمر بانکهای سپه، تجارت و توسعه تعاون، روند بازیابی صنعتی با قدرت ادامه یافت. همزمان، پتروشیمیهای استراتژیکی نظیر خارک، کربن ایران، جم، شازند، زاگرس و مجموعه فولاد غدیر، به عنوان موتور محرک صادرات، نقش حیاتی خود را در حفظ حداقلهای اقتصادی و تامین شریانهای ارزی کشور به بهترین شکل ایفا کردند.
پیروزی در جنگ روایتها و شفافیت رسانهای
همانگونه که افلاطون میگوید: «آنکس دست برتر را دارد که سکان روایت را در اختیار داشته باشد.» یکی از برگهای زرین کارنامه دولت چهاردهم، پیروزی در جنگ رسانهای و اطلاعرسانی شفاف بود. در شرایطی که برخی رسانههای فراگیر داخلی گاه در مسیر حاشیهسازی قدم برمیداشتند، تیم رسانهای دولت با ایجاد ارتباطی سازنده و چندجانبه با نخبگان، دانشجویان، کارگران و فعالان رسانهای، انسجام ملی را حفظ کرده و گفتمان امیدبخش نظام را به بطن جامعه تزریق کرد.
دیپلماسی فعال؛ از مهار انزوا تا گسترش چتر همسایگی
در عرصه سیاست خارجی، دولت در مواجهه با ماشین جنگی و ماجراجوییهای مستمر آمریکا و رژیم صهیونیستی که مانع از به ثمر نشستن نهایی مذاکرات هستهای شد، دیپلماسی پویا و واقعبینانهای را برگزید. تداوم پرقدرت سیاست همسایگی و سفرهای راهبردی رئیسجمهور به کشورهای منطقه، از عراق و جمهوری آذربایجان تا حوزه خلیج فارس، نشان داد که همسایگان، نخستین حلقه امنیتی و اقتصادی ایران هستند. حفظ تعادل در نگاه به شرق و همزمان باز نگه داشتن کانالهای تعامل با غرب، مانع از انزوای کشور شد و نشان داد دولت به خوبی میداند چگونه پیامدهای دیپلماتیک یک بحران امنیتی را مهار کند.
نتیجهگیری
قضاوت منصفانه درباره دولت چهاردهم مستلزم درک واقعیتهای ساختاری است. این دولت در خلأ فعالیت نکرده؛ بلکه در کانون آتش، تحریم و رقابتهای ژئوپلیتیک، عقلانیت و ثبات را به کشور هدیه داده است. مدیریت هوشمندانه بحران، جلوگیری از فروپاشی اقتصادی، حمایت قاطع از توسعه منطقهای و صنعتی، و حفظ انسجام ملی در این دو سال پر فراز و نشیب، نمرهای درخشان و قابلقبول را برای این دولت ثبت میکند. دولت پزشکیان ثابت کرد که حتی در دل طوفان نیز میتوان با تکیه بر دیپلماسی فعال و همافزایی داخلی، مسیر توسعه و پایداری را با صلابت پیمود.