
رایزنیهای فشرده و اخیر سکاندار دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران در جریان رویدادهای بینالمللی و سفر راهبردی به چین، نشانگر آغاز فصل نوینی از «دیپلماسی بازدارنده و موازنهساز» است. در شرایطی که جبهه استکبار به سرکردگی واشنگتن همواره از پوشش مذاکره به عنوان ابزاری برای فریب تاکتیکی و وارد آوردن ضربات امنیتی استفاده کرده است، فعالسازی ظرفیت بلوک شرق، پاسخی هوشمندانه برای تغییر زمین بازی به نفع ثبات منطقه و منافع ملی به شمار میرود.
تجربه تاریخی؛ هوشیاری در برابر «دیپلماسی فریب» غرب
بررسی روندهای گذشته نشان میدهد تکیه صرف بر گفتوگوهای کلاسیک غربی در ژنو یا مسقط، نه تنها به مهار تنش منجر نشد، بلکه فرصتی را برای محاسبات خطای دشمن و تدارک عملیات نظامی و اقتصادی علیه زیرساختهای کشور فراهم ساخت. نقض تعهدات پیشین و تشدید محاصرههای ظالمانه اثبات کرد که الگوی رفتاری کاخ سفید، بر تحمیل فرسایش و غافلگیری استوار است؛ امری که هوشیاری مضاعف و ارتقای توامان «قدر
ت دفاعی و میدان مقاومت» در کنار «دیپلماسی عزتمندانه» را به یک الزام حیاتی بدل ساخته است.
ظرفیت موازنهساز قدرتهای نوظهور در مهار بحران انرژی و امنیت
در معادله پیچیده کنونی، قدرتهایی نظیر چین و روسیه که از رهگذر سیاستهای آشوبساز غرب با چالشهای ژئوپلیتیکی و تهدید امنیت انرژی مواجه شدهاند، به وزنهای اثرگذار برای شکستن انحصارطلبی یکجانبهگرایانه آمریکا تبدیل شدهاند. وتوی قطعنامههای ضدایرانی در شورای امنیت و حمایت از ابتکارات چندجانبه، گویای آن است که پکن و مسکو منافع بنیادین خود را در تثبیت موازنه قدرت و توقف ماشین جنگافروزی در منطقه تعریف کردهاند. سفر دیپلماتیک به پکن، گامی هدفمند در جهت همافزایی این ظرفیتها برای ایجاد سازوکارهای واقعی آتشبس و صلح پایدار محسوب میشود.
کنترل دامنه درگیری؛ ضرورت همگرایی و هوشیاری پایتختهای منطقهای
گسترش جغرافیای تنش و درگیر شدن سایر بازیگران منطقه، نتیجه مستقیم اتکای برخی دولتها به تضمینهای پوشالی و ماجراجوییهای واشنگتن است. تجربه ماههای اخیر اثبات کرده که امنیت خلیجفارس و شریانهای انتقال انرژی، تفکیکناپذیر بوده و مهار بحران نیازمند ایفای نقش مسئولانه کشورهایی نظیر ترکیه، پاکستان، قطر و عمان در متوقفسازی تحرکات تهاجمی است.
پکن؛ نقطه عطف صلحسازی مقتدرانه
حضور فعال ایران در پکن نشان داد که تهران ابتکار عمل را از دست نداده و مسیر دستیابی به امنیت پایدار را نه در تسلیم در برابر زیادهخواهیها، بلکه در ترکیب «بازدارندگی قاطع میدانی» با «ائتلافسازیهای هوشمند شرقی» جستوجو میکند؛ الگویی که تضمینکننده منافع ملی، خنثیکننده توطئههای تفرقهافکنانه و ضامن بقا و ثبات همهجانبه در سطح منطقه خواهد بود.
گزارش:حسام دیانت مهر