به گزارش خبرنگار آرانیوز، شیوه انتصابات نامناسب در شرکت ملی مناطق
نفتخیز جنوب باعث شده اعتراض بسیاری از کارکنان این شرکت شده و آنها از
اینکه در بسیاری از انتصابات نگاه شایسته سالارانه به آنها نمی شود. این
امر باعث دلسردی کارکنان به خصوص نخبگان این شرکت که از سرمایه های بی بدیل
آن به شمار می رود شده است به گونه ای که برخی های در مناطق نفتخیز عنوان
کرده اند که بعضی نخبگان در حال جذب شدن به شرکت های خارجی هستند.
فرار
مغزها در کشور ایران معضل تازهای نیست. نیروهای شرکتهای نفتی ایران بعد
از مدت زمانی و کسب تخصص لازم جذب شرکتهای خارجی از جمله خلیجفارس
میشوند، چراکه حقوق دریافتی آنها 10 برابر داخل است. این معضل موجب شده تا
با کمبود نیروی کار با دانش مورد نیاز مواجه باشیم. در این ارتباط سعید
شهباز مرادی، رئیس پژوهش و برنامهریزی استراتژیک منابع انسانی شرکت ملی
نفت ایران، در گفت و گویی با سایت شانا وابسته به وزارت نفت، اعلام کرده
است: در پژوهش انجام شده میان نیروهای کیفی خارج شده از شرکت ملی نفت،
مقدار حقوق و دستمزد جزو علل اصلی نارضایتی نیروهای کیفی بوده است که البته
عوامل دیگری نیز دخیل هستند.
وی با بیان اینکه
سالانه حدود ١٥٠٠خروج عادی از شرکت ملی نفت صورت میگیرد و خروج نیروهای
کیفی غیرعادی است، گفته است: نبود کیفیت در سرپرستی نیروها مشکل دیگری است،
بخش قابل توجهی از این نیروها با مشاهده شرایط نامناسب موجود در مجموع
شرایط تصمیم میگیرند به بخش خصوصی داخل کشورمان یا شرکتهای خارجی منتقل
شوند و بخش قابل توجه دیگری از آنها نیز مهاجرت میکنند.
شنیدها
حاکی از آن است که ظاهرا موج نارضایتی که علیه بیژن عالی پور در شرکت ملی
مناطق نفتخیز جنوب در بین کارکنان نفت جنوب ایجاد شده، به وزارت نفت رسیده و
مدیران ارشد نفت تصمیم گرفته اند که اقدام به تغییر در سطح مدیرعاملی این
شرکت بزرگ نفتی بکنند.
نارضایتی ایجاد شده در
شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب به خصوص در زمینه انتصابات، باعث شده که مدیران
ارشد نفت چند نفر را برای انجام مصاحبه جانشینی بیژن عالی پور به وزارت
نفت فرا بخوانند و از آنها برای اداره بزرگترین شرکت تولید کننده نفت ایران
برنامه بخواهند.
با این شرایط به نظر می رسد به
زودی باید شاهد انجام تغییرات در سطح شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب باشیم به
خصوص اینکه عالی پور یکی از مدیران بازنشسته نفت به شمار می رود که با جود
کارشناسان و مدیران خبره ای که در زادگاه نفت ایران وجود دارد، تداوم
فعالیت وی چندان توجیه منطقی و عقلانی ندارد.