در فروردین ماه سال 93 او به عید دیدنی سید محمد خاتمی رئیس دولت اصلاحات رفت تا به تبع آن اندکی از انتقادات علیه خود بکاهد. اهالی فرهنگ و هنر رابطه تنگاتنگی با سران اصلاحات و خصوصا رئیس دولت اصلاحات داشته اند و جنتی هم تلاش کرد از این راه فضای سنگین بوجود آمده پس از انتخابات معاونانش را تعدیل کند.
انتقادها علیه جنتی اما پس از آن شدت گرفت که وزیر ارشاد نتوانست پس از سه سال در دو حوزه تاثیرگذار موسیقی و سینما تحولی جدی ایجاد کند. دو ارکستر سمفونیک و ملی ایران تنها سوسویی زدند و باز به همان محاقی رفتند که در دولت پیش در آن به سر می بردند با این تفاوت که محمود احمدی نژاد برخلاف حسن روحانی برای رسیدن به صندلی ریاست جمهوری از محبوبیت و نام هنرمندان استفاده نکرده بود. رخدادهای خانه موسیقی و استعفاهای پی در پی از سویی و لغو پر سر و صدای چند کنسرت و ورود امام جمعه مشهد به ماجرا نیز نه تنها بر محبوبیت وزیر ارشاد نیفزود که صدای هنرمندان هوادار دولت را هم درآورد. در مورد سینما حاشیه ها اندکی کمتر بود اما خوشبین ترین منتقدان فقط توانستند بگویند دوران "ایوبی" از دوران "شمقدری" کمی بهتر است.
با مطرح شدن زمزمه های کنار رفتن جنتی اما آنچه اصلاح طلبان حامی دولت را بیش از پیش می ترسانَد جانشینی او است. درواقع علی جنتی با وجود تمام انتقادهایی که بر او وارد می کردند وزیری اهل تعامل و حداقل بی ادعا بود. تصور حضور حسام الدین آشنا و حتی مصطفی کواکبیان، نماینده ای که حتی حضورش در لیست امید هم به زور تحمل می شد بر کرسی وزارت ارشاد کار را به جایی رسانده که حالا برای ماندن جنتی تلاش می کنند. در یکی از آخرین موارد این تلاش ها سایت انتخاب از جمله رسانه های زنجیره ای هوادار هاشمی رفسنجانی نوشته است: با شناختی که از اقای آشنا وجود دارد، بنظر می رسد منظور ایشان از جمله ی "نه تایید می کنم و نه تکذیب" اصل موضوع " استعفا" باشد و نه "صدارت" احتمالی ایشان بر " کرسی ارشاد".
این سایت در ادامه به رئیس جمهور توصیه کرده است که جداً از پذیرش استعفای جنتی خودداری کند و در دام "مکر و حیله مخالفان دولت" نیفتد.
و به این ترتیب بود که صدر نشین یکی از حساس ترین وزارتخانه های دولت تنها از ترس رقیب محبوب دل اصلاح طلبان شد.