دردسرهای جدید برای بازنشستگان/ نامه تغییرات اساسنامه صندوق بازنشستگی شهرداری تهران گم شد!
نامه موافقت وزیر وقت کشور با تغییرات اصلاحات اساسنامه صندوق بازنشستگی کشور مدت‌هاست گم شده و کسی مسئولیت آن را نمی‌پذیرد. فقدان این سند باعث شده اختلافات عمیق مالیاتی در سازمان بازنشستگی ایجاد شود و متاسفانه تبعات مالیاتی سنگینی را به بازنشستگان شهرداری تهران تحمیل شده است. 
به گزارش آرانیوز، در تاریخ پنجم تیر ماه ۱۳۵۴ و مستند به ماده ۵۸ اصلاحی قانون شهرداری‌ها و ماده ۴۷ آئین نامه استخدامی شهرداری تهران مصوب ۱۳۴۵/۹/۱۹ «سازمان بازنشستگی و وظیفه مستخدمین ثابت شهرداری تهران» به منظور ایجاد صندوق بیمه بازنشستگی کارمندان شهرداری تهران تشکیل شد و بر اساس ماده یک اساسنامه مصوب وزارت کشور دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و اداری بوده و بر اساس ضوابط بازنشستگی اداره می‌شود.
نخستین اساسنامه سازمان بازنشستگی شهرداری هنگام تشکیل و تاسیس در سال ۱۳۵۳ تدوین شد و به تصویب انجمن شهر رسید و سپس در سال‌های ۱۳۶۸ و ۱۳۷۵ اصلاحات دیگری انجام شد. این تغییرات با اصلاح برخی از مواد به استناد موافقت مورخ ۱۳۷۵/۱۲/۲۸ بشارتی وزیر وقت کشور به تصویب غلامحسین کرباسچی شهردار وقت تهران رسید و نهایی شد. با این حال در حال حاضر فقدان موافقتنامه بشارتی در مستندات این سازمان مشکلاتی را پیش روی آن‌ها و به تبع آن شرکت‌های زیر مجموعه آن سازمان به وجود آورده که هیچ کس مسئولیت پیگیری یافتن این موافقتنامه را بر عهده نمی‌گیرد.
این موضوع منجر به بروز اختلافات عمیق مالیاتی در سازمان بازنشستگی شده و متاسفانه تبعات مالیاتی سنگینی را به بازنشستگان شهرداری تهران تحمیل کرده است، در واقع این هزینه را می‌توان با پیگیری در وزارت کشور بصورت بهینه‌ای مدیریت کرد که گویا فعلا اراده‌ای برای رفع این معضل وجود ندارد.
بدیهی است که این وظیفه در زمره وظایف مدیریت سازمان بازنشستگی شهرداری است اما پیگیری نکردن آن که منجر به عدم ثبت تغییرات در سامانه ثبت شرکت‌ها در زیر مجموعه‌های سازمان شده نیز در حیطه وظائف فراموش شده مدیر آن خواهد بود.
از جمله وظایف سازمان بازنشستگی برقراری و پرداخت حقوق و هر نوع مقرری دیگر بازنشستگان شهرداری تهران بر اساس قوانین جاری است که سازمان بازنشستگی شهرداری تهران سال‌های متمادی است که با دریافت کمک‌های بلاعوض از شهرداری تهران نه تنها برنامه‌ای به جهت توسعه اقتصادی را در ذهن نمی‌پروراند بلکه با رشد و توسعه کمی و کیفی اقتصادی شرکت‌های زیر مجموعه نیز با رفتار‌های غیر حرفه‌ای و تصمیمات بعضا نابخردانه خود مقابله می‌کند.
مبلغ کمک شهرداری تهران به سازمان بازنشستگی، سالانه و با توجه به افزایش سطح حقوق و دستمزد سالیانه، به صورت افزایش می‌یابد اما در سنوات اخیر دریغ از یک برنامه استراتژیک که بتواند هر سال مثلا چند درصد حقوق بازنشستگان را تامین کند؛ چه آنکه اگر چنین برنامه‌ای وجود داشت تا کنون بخش قابل ملاحظه‌ای از حقوق و دستمزد صاحبان سازمان بازنشستگی شهرداری تهران بدون وابستگی به شهرداری تهران تامین می‌شد.
طبیعی است قوانین جاری نیز به دلیل تنوع در منظر و دیدگاه قانونگذار این اجازه را به سازمان تفویض کرده است، اما به نظر می‌رسد برنامه‌ای در سازمان وجود ندارد، همانگونه که در دوره مدیریت قالیباف نیز چنین برنامه‌ای وجود نداشت؛ شاید همین فقدان نگاه استراتژیک باشد که باعث می‌شود تفاوتی در شرایط سازمان ایجاد نشود.
