کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده سرشناس کشورمان، تاکید کرد در دوره پَسا کُرونایی هم باید پخش کنسرت آنلاین ادامه یابد، چرا که ایرانیان خارج از کشور یا ساکنان شهرهای کوچکتر و روستاها هم به طیف مخاطبان اجرای زنده موسیقی افزده خواهند شد. 
به گزارش آرانیوز، شامگاه شنبه ۳۰ فروردین، دومین شب از کنسرتهای آنلاین در تالار وحدت برگزار شد. در این اجرا، گروه وزیری به سرپرستی و آهنگسازیِ کیوان ساکت و با خوانندگی وحید تاج روی صحنه رفت.
در این اجرا، محمد دلنوازی (عود)، سروش عازمیخواه (پیانو)، اشکان مرادی (کمانچه)، علی فربدنیا (نی)، یحیی علوی (سنتور)، مهدی غلامی (دف و بندیر)، سیاوش ساکت (سازهای کوبهای)، سالار زمانیان (تار) و کیارش ساکت (شورانگیز) به عنوان نوازنده حضور داشتند.
به همین بهانه به سراغ کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده موسیقی ایرانی رفتیم و با او به گفتوگو پرداختیم که میخوانید.
از زمان همهگیری ویروس کووید ۱۹ در ایران، چندین کنسرت آنلاین برگزار شده است که بیشتر آنها مربوط به خوانندگان و گروههای پاپ و تعدادی اجرای محلی یا تلفیقی بوده است. شما را باید نخستین گروهی دانست که به طور کامل در قالب موسیقی ایرانی (سنتی) کار میکنید و آنلاین کنسرت دادید. این اجرا چطور شکل گرفت؟
ما به احترام مردمی که در خانه نشسته و خود را قرنطینه کردهاند کنسرت دادیم؛ با افتخار و بدون چشم داشت مالی هم آمدیم، چون این را وظیفه خود در این روزهای همهگیری کرونا میدانستیم. وقتی زمینه کار به همت بنیاد رودکی آماده شد، همه اعضای گروه وزیری با جان و دل پای کار آمدند.
هر کنسرتی، نیاز به تمرین و هماهنگی گروه دارد، چطور برای اجرا آماده شدید؟
همه ما در خانه و خلوت خودمان تمرینها را انجام دادیم، البته هر چندگاه هم از طریق اینستاگرام و دیگر شبکههای اجتماعی با هم ارتباط میگرفتیم. در نهایت هم یک جلسه تمرین گروهی در کنار هم در تالار وحدت داشتیم و کار شکل گرفت.
با این که کنسرت آنلاین بود، شیوهای متفاوت با اجراهای زنده را در انتخاب قطعات و چیدمان آن ها در پیش نگرفتید. چرا؟
نه. به نظرم نمیبایست با اجرای زنده تفاوتی میداشت. من همیشه در کنسرتهایم، موج سینوسی را رعایت میکنم. مثلا با یک قطعه که تمپو کُند دارد، آغاز میکنم و آهنگ دوم بالا میرود و این تا پایان کار، یک در میان ادامه پیدا میکند؛ یک آهنگ آرام و بعدش یک کار پر هیجان و ... همین طور پیش میرویم. البته شاید برعکس با یک قطعه تند و پرهیجان شروع کنم و دومی آهنگی آرام و کند باشد و ادامه دهم. در کنسرت آنلاین هم این روال را در پیش گرفتیم.