یک جاسوس ارشد که به زبان فارسی نیز تسلط دارد در یادداشتی نوشته است که ما گیج شدهایم؛ ایران میخواهد مذاکرات را از صفر آغاز کند؛ این اتفاق یعنی هر چه تا به حالا به دست آوردهایم نابودشده است! به گزارش آرانیوز، یک روز پسازآنکه وزیر خارجه آمریکا، وکیل معروف (رابرت مالی) را بهعنوان نمایندهاش در امور ایران انتخاب کرد، مالی رو به خبرنگار نیویورکتایمز درباره آینده مذاکرات هستهای گفت: «من اهلمعامله و بازیهای برد- برد» هستم. کسانی که ادبیات دیپلماتیک را میشناسند خوب میدانند که معنای جمله لابیست آمریکایی چیست! بازی برد – برد در مفهوم سیاست خارجی آمریکایی به معنای آن نیست که تفاهمی حاصل شود که دوسوی میز از آن بهره ببرند، بلکه توافقی است که تضمینکننده منافع کارتل های سیاسی و اقتصادی در کنگره آمریکا باشد.
همزمان با زمزمههای آغاز پیش مذاکرات برجامی در بروکسل، رابرت مالی و انریکه مورا معاون سیاست خارجی اتحادیه اروپا و نیز لیز تراس وزیر خارجه انگلیس تور دیپلماتیک خود را از منطقه آغاز و به سمت فرانسه امتداد دادهاند. شاهبیت مشترک تمامی این دیدارها تهدید ایران از یکسو و نیز اشتیاق بیشازحد و غیرعادی آنها برای تکمیل مذاکرات و به ثمر نشاندن آن تا پیش از پایان سال میلادی است.
لیز تراس وزیر امور خارجهٔ انگلیس، در ریاض گفته است که تأخیر دیگر جایز نیست؛ وبسایت وزارت امور خارجه فرانسه نیز در شرح دیدار راب مالی با وزیر خارجه آن کشور نوشته است که موقعیت وخیم است و باید هر چه سریعتر تکلیف همه طرفها مشخص شود.
بی تابی آمریکایی ها برای ادامه مذاکرات آنچنان شدید است که دنیس رأس، دیپلمات سابق آمریکا لب به اعتراض گشوده و گفته است: ایران بهگونهای رفتار میکند که انگار مذاکرات، لطفی به ما است. البته در پشت سر این دعوت نامه های سیاسی و فرش قرمز اروپایی، توطئهای از سوی دشمن طراحی شده است. سفر مقام های ارشد وزارت خارجه امریکا از جمله رابرت مالی به کشورهای عربی منطقه بیشتر از آنکه با برجام مرتبط باشد بر تلاش ها برای مهار قدرت منطقه ای ایران تمرکز دارد.

آگاهان سیاست خارجه اعتقاد دارند که هدف از برگزاری نشستهای سیاسی فرامنطقهای از سوی کشورهای غربی ایجاد یک قطب واحد بینالمللی در برابر جمهوری اسلامی ایران است. این بلوکبندی که در یک رأس آن رژیم صهیونیستی، در رأس دیگرش کشورهای مرتجع عربی و در بخش دیگر آن دولتهای بدعهد قرار دارند، نمیتواند قابلاعتماد باشد. ازاینرو تیم مذاکرهکننده هستهای کشورمان تمهیدات قابلتوجهی را در برابر این صفبندی آغاز کرده و راهبردهای جدیدی را روی میز مذاکره گذاشته است.
علیرضا سلیمی عضو هیئترئیسه مجلس شورای اسلامی در تشریح تغییر راهبردهای ایران در مذاکره میگوید: در جلسه غیرعلنی مجلس در ۲۵ مهرماه با حسین امیر عبداللهیان وزیر امور خارجه، ایشان اظهار داشت که سیاست جمهوری اسلامی «اقدام در برابر اقدام و عمل در برابر عمل» است و آمریکاییها باید حسن نیت و صداقت خود را نشان دهند و ایالاتمتحده حتماً بایستی اقدام جدی قبل از مذاکره را انجام دهند، ضمن اینکه بنای تهران آن است که مذاکره را از زمانی که ترامپ از برجام خارج شد، دنبال کنند نه موارد دیگر را.
وزیر امور خارجه روز گذشته بخشی از راهبرد «اقدام در برابر اقدام» را رونمایی کرده و گفته است که برای رسیدن به این مکانیسم آمریکاییها آمادگی لازم را ندارند. امیر عبداللهیان میگوید: ما در حال حاضر شاهد رفتار متناقض دولت آمریکا هستیم. یک روز درخواست میکنند زودتر به مذاکرات ۱+۴ برگردید، یک روز درخواست میکنند آماده گفتگوهای دوجانبه هستیم، میگویند آماده برگشت به تعهداتمان هستیم. اما هیچ اقدام عملی برای اینکه نیت واقعی شأن را به دولت ایران نشان دهند انجام ندادهاند و بدتر از آن همزمان تحریمهای جدید اعمال کردند. اگر واقعاً به دنبال مذاکره هستید تحریم جدید چه معنی دارد؟ این سیگنالی منفی برای دولت جدید ایران است.
البته جمله «اقدام در برابر اقدام» ناآشنا نیست! پیشازاین حسن روحانی رئیسجمهور سابق نیز در برخی سخنرانیهای خود از این مدل از مذاکره سخن گفته و به آن اشاراتی داشته است. پس از خروج آمریکا از برجام و توقف اجرای قطعنامه ۲۲۳۱ گاهی مقامات سابق دولتی ادعا میکردند که اگر آمریکاییها به برجام بازگردند سیاست اقدام در برابر اقدام را اجرا میکنند. معنای این طرح از نظر تیم ظریف آن بود که طرح « گامبهگام» اجرا شود.
حسین موسویان عضو سابق تیم مذاکرهکننده هستهای که اتهاماتی نیز متوجه اوست، در شرح آن مینویسد: تصور ما از اقدام در برابر اقدام ساده است؛ برای مثال در قدم اول توقف غنیسازی ۶۰ درصدی ایران در مقابل رفع تحریمهای مشخصی مثل تحریمهای مالی و بانکی ایران. در قدم دوم توقف غنیسازی ۲۰% ایران در مقابل رفع تحریمهای نفتی ایران. به همین ترتیب طرح گامبهگام تکمیل شود.