به گزارش آرانیوز، موشک های کروز در حال حاضر به عنوان سلاح اصلی برای نابودی شناورهای سطحی در جهان شناخته می شوند. بعد از استفاده موفق نیروی دریایی مصر از موشک های کروز علیه نیروی دریایی رژیم صهیونیستی در سال ۱۹۶۷ تا به امروز، تعداد قابل توجهی از کشورها و صنایع نظامی در جهان به صف تولید کنندگان موشک های کروز ضد کشتی پیوسته و حجم بسیار بیشتری نیز جزو خریداران و کاربران این سلاح هستند.
موشک های کروز ضد کشتی بسته به تفکر طراحی و نیازمندی، در کلاس های مختلفی از نظر سرعت، برد، پلتفرم پرتابی، وزن و نوع سر جنگی، سیستم هدایتی و ... قرار می گیرند اما بر اساس یکی از مهمترین شاخصه ها یعنی برد، این موشک ها معمولا در کلاس زیر هزار کیلومتر قرار داشته و عمدتا نیز توان طی کردن ۷۰ تا ۳۰۰ کیلومتر را دارا هستند. اما در این میان چند گزینه متفاوت نیز وجود دارد که مزیت ویژه ای به هر نیروی دارنده آن می دهند.
بیشتر بخوانید:
طبیعتا وقتی درباره موشک های کروز صحبت می کنیم، نام هایی مثل آمریکا، روسیه، چین و یا کره شمالی و هندوستان به ذهن کارشناسان بین المللی و حتی کاربران داخلی، بیشتر متبادر می شود اما چند سالی است جمهوری اسلامی ایران در میان معدود کشورهایی به حساب می آید که به صورت کلی، در حوزه موشک های کروز با برد بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر حرفهایی برای گفتن دارد.
وقتی وارد بحث حملات ضد کشتی در فاصله بیش از ۱۰۰۰ کیلومتر بشویم، دایره مصادیق بسیار تنگ شده و از نظر عملیاتی می توان گفت که تنها این ارتش امریکا با مدل ضد کشتی موشک تاماهاوک و جمهوری اسلامی ایران با موشک کروز سری ابومهدی، در کلاس بالای ۱۰۰۰ کیلومتر دارای سلاح فعال هستند. البته ذکر این نکته حائز اهمیت است که برخی کشورهای صاحب سبک در این حوزه از جمله چین و روسیه توان تبدیل نمونه های ضد اهداف زمینی خود به مدل های ضد کشتی را دارند که بردهای قابل توجهی را ثبت کرده اند.
اما اگر به بحث نمونه های عملیاتی در بحث ضد کشتی بازگردیم نمونه جدید ضد کشتی توسعه داده شده برای نیروی دریایی آمریکا به عنوان بلوک ۵ شناخته شده و دارای برد ۱۶۰۰ کیلومتر است. برد موشک کروز ابومهدی ساخت وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران نیز در حدود ۱۲۰۰ کیلومتر اعلام شده و بر اساس اعلام مسئولین در ماه های گذشته، قرار است توسط نیروی دریایی ارتش وارد خدمت بشود.
اما در هفته های اخیر، سرلشکر سلامی فرمانده کل سپاه نکته مهمی را مطرح کرده که بر این اساس، به نظر می رسد رقابت میان ایران و آمریکا در این موضوع حساس را فاز جدیدی کرده و عملا به زودی جمهوری اسلامی ایران از ایالات متحده نیز پیش می افتد.