گزارش از یک دستاورد جدید دفاعی/دستیابی نیروی دریایی ارتش به پهپادهای «ضد تشعشع» و «جمع‌آوری سیگنال» / غافلگیری و نابودی سریع رادارهای ساحلی و پدافندی با «امید» ایران

به گزارش آرانیوز، بحث اخلال و سرکوب سیستم های راداری دشمن را می توان یکی از بزرگترین چالش های ارتش های جهان از دوره جنگ ویتنام به این طرف به حساب آورد؛ سیستم های راداری که هر روز نیز در حال پیشرفته تر شدن هستند و در زمین، هوا و دریا توانایی کشف و رهگیری اهداف مختلفی را دارند. در عین حال اگر یک طرف قابلیت شناسایی متقابل و سرکوب توانایی راداری سمت مقابل درگیری را داشته باشد برتری خاص و قابل توجهی به نسبت دشمن خواهد داشت.

به صورت سنتی در ارتش های جهان بحث کشف، اخلال و نابودی فیزیکی رادارهای دشمن عمدتا بر عهده یگان های پروازی سنگین است که به موشک های ضد رادار یا تسلیحات هدایت شونده خاص مجهز هستند، اما این مدل، تمام تصویر نیست.

بیشتر بخوانید:

بازوی موشکی ایران در دریا با «پهپاد OTH» بلندتر شد/ افزایش دقت توپخانه نداجا با «پلیکان» +عکس

به صورت استاندارد پرنده های بدون سرنشین همانند نمونه های سرنشین دار نیازمند یک باند پروازی هستند و در بحث عملیات پروازی نیز پلتفرم های بسیار محدودی در حال حاضر در دنیا به شکل معمول از ناوهای هواپیمابر توان پرواز پیدا کرده اند. در شناورهای سبک بحث استفاده از پرنده های بدون سرنشین، یا به شکل پرتاب به وسیله ریل های مخصوص شبیه به مدل اسکن ایگل و یا نمونه های عمود پرواز است. پرنده های بدون سرنشین در رزم دریایی می توانند اطلاعات بسیار حیاتی را برای کشتی مادر و سایر نیروهای ناوگان فراهم کنند چراکه در نبرد دریایی به دلیل خاصیت کروی زمین، رادارها و حسگرهای شناورها دارای محدودیت های متعددی هستند.

وسایل پرنده با حضور پیدا کردن در ارتفاعی بالاتر، بحث شناسایی برای یافتن اهداف، ایجاد نوعی پوشش و اخطار اولیه مبنی بر نزدیک شدن تهدیدات، بحث رله ارتباطی و ... را به عهده می گیرند. به صورت سنتی بخشی از این وظایف توسط بالگردها صورت گرفته و در مواردی حتی این پرنده ها در مدل های سنگین تر، با حمل غلاف های شناسایی و جنگال یا حتی نصب رادارها، تبدیل شدن به نوعی مینی آواکس را در عمل تداعی می کنند.

بالگرد مرلین نیروی دریایی انگلیس مجهز به رادار برای نقش هشدار زودهنگام هوابرد

تصویری از پاد جنگال AN/ALQ-۲۴۸ که قرار است روی بالگردهای سی هاوک آمریکا نصب شود

البته پرنده های بدون سرنشین جدید با توجه به افزایش توانایی هاف امکان انجام برخی از ماموریت هایی که پیش از این توسط بالگردها به انجام می رسید را پیدا کرده اند؛ از بحث های شناسایی و هدف یابی تا هدایت آتش و حتی امکان نصب پرتابگرهای مربوط به پهپادهای انتحاری و مهمات سرگردان روی شناورهای سبک و سنگین جدید مطرح یا عملیاتی شده است. در نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نیز در سالهای اخیر و با توجه به توانایی های موجود در کشور، در حوزه پرنده های بدون سرنشین بحث استفاده از آنها در رزم دریایی به میان آمده است. که در نداجا یکی از طرح های مورد استفاده، پلیکان نام دارد. این پرنده بدون سرنشین در سال ۱۳۹۸ رونمایی شد.