نگاهی به فصل جهاد شهید سلیمانی در جنوب شرق کشور/چرا اشرار بالگرد حاج‌قاسم را نزدند؟!/ همسر یک مسلح تواب: داغش از داغ بچه‌هایم سنگین‌تر بود

به گزارش آرانیوز، فرماندهی سپاه قدس نقطه عطف زندگی شهید سلیمانی است. نقطه عطفی که البته به یکی از تأثیرگذارترین رخدادهای معاصر ملتی و امتی در ایران و جهان اسلام شد.

در این میان اما بایستی به این نکته نیز اشراف داشت که زندگی جهادی شهید سلیمانی فقط در مقطع فرماندهی سپاه قدس تعریف نشده و ۲ مقطع مهم دوران دفاع مقدس و دوران حضور در جنوب شرق کشور نیز دارد که برای فهم بهتر از سلوک جهادی آن شهید بزرگوار بایستی این مراحل را نیز مورد خوانش قرار داد.

بخش کمتر پرداخته شده از زندگی جهادی شهید سلیمانی که اقتراح چندانی پیرامون آن شکل نگرفته، دوران حضور سردار سلیمانی در سمت فرماندهی لشکر ۴۱ ثارالله در استان‌های کرمان، هرمزگان و سیستان و بلوچستان در دوران پسا جنگ است.

دورانی که لشکر همیشه پیروز ثارالله بعنوان لنگر امنیتی منطقه جنوبشرق کشور، پیروزمندانه از جنگ بازگشته اما با دومین نگرانی امنیتی انقلاب اسلامی یعنی "ناامنی‌های موجود در جنوب شرق کشور، قاچاق مواد مخدر و شرارت مسلحانه" روبه‌رو شده است.

مقام معظم رهبری نیز در دیدار خود با خانواده و ستاد سالگرد شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی به این مسئله اشاره کرده و درباره این فصل از زندگی شهید سلیمانی فرمودند:

"رفتارش با اشرار و با مفسدین هم آن جوری است؛ در بیرون کشور یک‌ جور، در داخل کشور یک ‌جور، در جنوب کرمان و آن منطقه‌ی جیرفت و آن کارهایی که آن سالها انجام داد یک ‌جور. آن قدرتی که نشان میداد و حرکت قاطع و پُرشدّتی که انجام میداد، جوری بود که وقتی به یک جایی وارد میشد و میفهمیدند که آمده، خودِ ورود او روحیه دشمن را ضایع میکرد، زایل میکرد."[۱]

اگرچه لشکر ثارالله از ابتدای دوران جنگ تحمیلی هم در منطقه جنوب شرق و بیابان‌های وسیع منطقه فعال بود و شهدای زیادی را هم تقدیم کرد اما این حضور و مواجهه پس از فراغت از جنگ، جدی‌تر و تخصصی‌تر شد.

یک نکته مهمتر نیز در این میان وجود داشت که منجر به تغییر فضای منطقه شد. و آن نکته حضور شخص سردار سلیمانی با خصلت‌های خودش در منطقه جنوب شرق بود.

شهید سلیمانی در دهه ۷۰

*از قاچاق مواد مخدر تا اشغال یک روستا و تجاوز به نوامیس/ لشکر ثارالله در بیابان‌های جنوب شرق با چه کسانی طرف بود؟!

منطقه جنوب شرق و اراضی بیابانی وسیع جنوب شرق کشور اقتضائات خاصی دارد. سبک زندگی مردم، محرومیت‌های وسیع چند صد ساله و از همه مهمتر توطئه‌های دشمن آمریکایی و تکفیری...

۳ مقوله‌ای که البته حاج‌قاسم نشان داد اشراف کاملی به آنها دارد. او خود برخاسته از همین خاک بود و خصلت‌های زیست کویری را می‌دانست. حاج‌قاسم اهل درد بود و فقر و محرومیت را با عمق جان چشیده بود. و در گام سوم، او کسی بود که طی ۸ سال تمام در کوره جنگ آبدیده شده بود و در پرتو ایمان و بصیرت به خوبی توطئه‌ها علیه مردم را می‌شناخت.

این ۳ خصلت در کنار عزم سپاه پاسداران برای ایجاد امنیت در منطقه، حاج قاسم را به عرصه کارزار با سران اشرار کشاند.

آنها سران باندهای شرارت بودند که با حد اعلای امکانات جنگ چریکی در کریدورهای خاص تردد می‌کردند و از هیچ جنایتی امتناع نداشتند.

گزارش‌های محرمانه عجیبی از جنایت‌های آنها وجود دارد!

اشغال یک روستا و تجاوز به نوامیس، دزدیدن ائمه جمعه، بردن دختران به جای طلب مالی، کشتن مادر حامله و بیرون کشیدن جنین از شکم، سوزاندن افراد، اعدام دسته‌جمعی، ربایش نوامیس و... نیاز مالی آنها هم از محل گروگانگیری و قاچاق مواد مخدر تأمین می‌شد.

کاروان‌ها و گروه‌های آنها البته نیاز به تدارکات و افراد مسلح هم داشت و از همین رو سران باندها همواره از بین محرومان فریب‌خورده اقدام به استخدام تفنگچی و همراه می‌کردند.