دولت بایدن هشدار داده که ایران در آستانه تولید سوخت کافی برای تولید بمب هستهای است. اما ایران واقعاً چقدر به توانایی پرتاب سلاح هستهای نزدیک است؟ 
به گزارش آرانیوز، مجله فارین پالیسی در مقالهای به قلم کالوم لینچ به بررسی ادعاهای ایران هراسانه مقامات رژیم صهیونیستی و غربی در خصوص پیشرفت هستهای ایران برای اعمال فشار در روند مذاکرات وین نوشت: چندین مانع فنی پیچیده وجود دارند که تهران برای اجرای برنامه تسلیحاتی هستهای کامل باید ابتدا بر آنها فائق آید. ایران باید به مقدار کافی اورانیوم تسلیحاتی و با غنای بالا برای تولید یک یا چند بمب هستهای داشته باشد؛ یک کلاهک هستهای بسازد که قابلیت حمل سوخت هستهای شکافتپذیر را داشته باشد؛ و سیستم موشک بالستیکی را بسازد که بتواند کلاهک هستهای را به هدفش پرتاب کند. در نهایت، ایران باید آزمایشی را انجام دهد تا مطمئن شود این بمب واقعاً موثر است.
مخاطبان گرامی، آنچه در ادامه میخوانید صرفاً ترجمه گزیده گزارشها و مقالات مذکور است و محتوا و ادعاهای مطرحشده در این گزارش صرفاً جهت تحلیل و بررسی رویکردها و دیدگاههای اندیشکدههای غربی منتشر شده است و هرگونه ادعا و القائات احتمالی این مقالات هرگز مورد تأیید مشرق نیست.

سرعت پیشرفت مذاکرات به پای سرعت پیشرفت هستهای ایران نمیرسد
این نشریه آمریکایی مینویسد: اینکه چقدر طول میکشد تا ایران این چالشها را رفع کند، امروز اهمیت بیشتری یافته است زیرا آمریکا، ایران و چند قدرت کلیدی دیگر این ماه در وین ملاقات میکنند تا در آخرین فرصت خود تلاش کنند تا توافق هستهای ۲۰۱۵ یا برنامه جامع اقدام مشترک، یا برجام را احیا کنند. این توافق هستهای -که توسط پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل (انگلیس، چین، فرانسه، روسیه و آمریکا) به همراه آلمان و اتحادیه اروپا- امضاء شده است، تعهد میدهد که ایران در مقابل تضمینهای قابل سنجش مبنی بر صلحآمیز بودن برنامه هستهایش، از کاهش تحریمها سود خواهد برد.
یک مقام ارشد آمریکایی در مصاحبهای تلفنی به فارینپالیسی گفت، مذاکرات وین در هفتههای اخیر «پیشرفتهایی» داشتهاند، اما نه آن قدر که این مذاکرات را موثر تلقی کنیم. این مقام که به دلیل ذات محرمانه مذاکرات هستهای، به شرط فاش نشدن نامش حاضر به گفتگو شد، افزود، «سرعت پیشرفت مذاکرات به پای سرعت پیشرفت هستهای ایران نمیرسد». این مقام گفت، اگر مذاکرات در هفتههای پیش رو با همین سرعت اندک ادامه یابند، شاید واشنگتن مجبور شود که ضرورت توافق هستهای را از اساس مورد بازنگری قرار دهد و «راهکار جایگزینی بیابد».
طبق شرایط توافق هستهای ۲۰۱۵، ایران اجازه دارد اورانیوم با غنای کم را برای برنامه انرژی صلحآمیز هستهای و تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی تولید کند. ایران تا سال ۲۰۱۸ تا حد زیادی به این توافق پایبند بود تا اینکه رئیسجمهور وقت آمریکا، دونالد ترامپ تصمیم به خروج از برجام گرفت. این مسئله ایران را تشویق کرد که در سالهای بعد از آن تدریجاً به فکر توقف پایبندی به برجام بیفتد و نگرانی قدرتهای غربی و اسرائیل نسبت به احتمال گریز فنی و بیمعنا شدن برجام بیشتر شد.

تضمین قطعی عدم خروج دوباره دولت بعدی آمریکا از برجام
اسرائیل و آمریکا با تخریب زیرساختهای هستهای ایران، از جمله آلوده کردن رایانههای مسئول سانتریفیوژهای غنیسازی ایران سعی کردهاند سرعت پیشرفت برنامه هستهای ایران را کاهش دهند. همچنین اسرائیل مظنون به ترور یک دانشمند هستهای کلیدی ایران، محسن فخریزاده، در نوامبر ۲۰۲۰ نیز هست. اما این تلاشها نتوانستند مانع از پیشرفت اساسی برنامه هستهای ایران شوند.
جو بایدن، رئیسجمهور آمریکا قول داد که دوباره به برجام برگردد و تحریمهای هستهای ایران را بردارد به شرطی که ایران بپذیرد دوباره به برجام پایبند شود. ایران میخواهد ابتدا تحریمها برداشته شوند و تضمینی قطعی بگیرد که دولت بعدی آمریکا نمیتواند دوباره از برجام خارج شود.