چطور حضور ایران در "اکسپو دبی" به یک فاجعه ختم شد!/ فرصت ۶ ماهه مبارزه با ایران‌هراسی با هزینه‌کرد ۱۴ میلیون درهمی سوخت!
آنچه که از پاویون ایران باقی ماند، حجم انتقادها از حدود ۱۴ میلیون درهمی است که در دبی برای یک پاویون خالی از محتوا هزینه شده و سفرهایی که خیلی از افراد با بودجه بنیاد رودکی، وزارت ارشاد، وزارت میراث فرهنگی، معاونت فناوری ریاست جمهوری به دبی رفتند! 
به گزارش آرانیوز، اکسپو دبی در حالی از تاریخ 9 مهر ماه یا اول اکتبر آغاز و تا 11 فرودین ماه سال 1401 در کشور امارات برگزار شد که از همان ابتدای برپایی این نمایشگاه بین‌المللی، انتقادهای مهمی در خصوص نحوه عملکرد و چگونگی ظهور و بروز ایران در تمامی ابعاد قابل نمایش در این نمایشگاه از سوی صاحب‌نظران و کارشناسان مطرح شد تا جائیکه که بسیاری اهالی فن، نحوه نمایش ایران از دستاوردهای خود چه در بعد سابقه و تمدن ایران و چه در بعد روایتگری از آینده پیش‌رو را "فاجعه بار" و " مایه آبروریزی" توصیف کردند.
در همین راستا فاطیما کریمی، کارشناس حوزه گردشگری و میراث فرهنگی طی یادداشتی ضمن انتقاد از ضعف مدیریتی پاویون ایران توسط وزارت میراث فرهنگی و احصای نقاط ضعف پاویون ایران در اکسپو دبی به بیان نکات و توضیحاتی درباره علل و عوامل چرایی از دست رفتن این فرصت طلایی که تمامی کشورها در آن می‌کوشند بهترین جلوه از تمدن گذشته و برنامه‌های آینده خود را به رخ جهانیان بکشانند، پرداخته است.
فرصت 6 ماهه ای که هر 5 سال یک بار در اختیار کشورهای مختلف قرار می‌گیرد تا بتوانند در قالب بزرگترین رویداد نمایشگاهی در جهان خود را معرفی کنند، بهترین زمان بود تا وزارت میراث فرهنگی نیز به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در اکسپوی دبی در کنار شرکت سهامی نمایشگاه‌های ایران به عنوان متولی اصلی برپایی پاویون ایران در اکسپو، ظرفیت‌های کشورمان را به نمایش بگذارد اما این فرصت را به راحتی از دست داد.
اکسپوی 2020 با یک سال تأخیر در شهر دبی برگزار شد و تا 11 فروردین ماه ادامه داشت؛ 192 کشور در فضای بزرگ نمایشگاهی حضور پیدا کردند تا در کنار هم به رقابت برای معرفی بهتر کشورشان بپردازند. عده‌ای از این کشورها اکسپو را فرصتی برای معرفی تمدن، فرهنگ و جاذبه‌های خود دانستند و عده‌ای دیگر از این ظرفیت برای نشان دادن نقشه‌هایی که برای آینده کشیده‌اند، استفاده کردند.
به عنوان مثال پاویون فلسطین با رایحه‌هایی دلچسب توانست این کشور را در ذهن بازدیدکنندگان معرفی کند، ایتالیا مجسمه‌ای از داوود را به نمایش گذاشت و مصر، تابوت فرعون را با تشریفاتی سنگین به پاویون آورد.
رویابافی انسان‌ها برای بهتر شدن جهان در سال 2030 یا 2050 موضوع برخی دیگر از پاویون‌های شرکت‌کننده در اکسپو بود؛ آنها اعلام می‌کردند که قرار است در آینده چه کارهایی در حوزه فناوری، پیشرفت پزشکی و .. انجام دهند؛ چه نقشه‌هایی برای توسعه پایدار دارند و قرار است چه راهی را در پیش بگیرند؛ مانند آلمان، آمریکا و امارات که توانستند آینده‌ای بر پایه فناوری‌های جدید را به رخ جهان بکشند! حتی عمان توانست برنامه‌های خود را برای 2030 با جزئیات اعلام کند.
برخی دیگر از کشورها هم بودند که با حمایت دولت امارات و اکپسو به این نمایشگاه آمدند و در ضعیف‌ترین حالت ممکن، به معرفی خود پرداختند؛ شاید مثل عربستان رکورد بزرگترین LED را نداشتند یا برای معرفی آینده خود مانند اسپانیا هزینه نکرده بودند اما در پاویونی ساده، همه آنچه که داشتند، از فرهنگ، لباس، خوراک و تصویر جاذبه‌ها استفاده کردند تا هم نقشی در این رویداد جهانی داشته باشند و هم بتوانند از این فرصت بهره بگیرند مانند کشورهای آفریقایی از جمله سیرالئون و ... .
غافلگیری نحوه حضور کشورها اینجاست که مثلاً کشوری مانند ترکیه که همیشه در رویدادهای جهانی حضور فعال داشت، در این اکسپو ضعیف حضور پیدا کرد اما در مقابل پاکستان یکی از جذاب‌ترین غرفه‌ها را به لحاظ معماری و محتوا داشت و توانست فرهنگ خود را به خوبی معرفی کند.
