نگاهی به ویژگی‌های مهم پهپاد جدید و بمب‌افکن ایرانی/ فرزند بزرگ خانواده «ابابیل» آماده اجرای عملیات‌های دوربرد می‌شود
پهپاد جدید شناسایی و تهاجمی جدید ایران به نام ابابیل ۵ ، در حقیقت یک ترکیب از دو خانواده معروف از پرنده های بدون سرنشین ساخت صنایع دفاعی کشورمان است که می‌تواند سلاح‌های بیشتری را حمل کند. 
به گزارش آرانیوز، یکی از وجوه مهم و متمایز رژه روز ۲۹ فروردین ماه در تهران، حضور گسترده و متنوع پرنده های بدون سرنشین متعلق به یگانهای ارتش جمهوری اسلامی ایران بود که جلوه ویژه ای به این رژه بخشید و در این میان، نمایش چند فروند پهپاد جدید ایرانی به نام "ابابیل ۵ " که تا پیش از این، خبری رسمی در خصوص آن وجود نداشت، مورد توجه کارشناسان و رسانه های داخلی و خارجی قرار گرفت.
این پرنده که برای اولین بار رویت می شد، در نمای کلی یک پهپاد با قابلیت های شناسایی و تهاجمی محسوب می شود که در مقایسه با بخش زیادی از پهپادهای مرسوم ایرانی، نشان دهنده بروز یک سری ارتقاء های مهم و تاثیرگذار است. اما برای صحبت در خصوص ابابیل ۵ در حقیقت و در ابتدا باید به سراغ یک تفکر متفاوت در نیروهای مسلح کشور برویم.
بیشتر بخوانید:
آغاز یک مأموریت مهم و جدید برای خانواده مشهور پهپادهای ایرانی/ «مهاجر ۶» مهیای سرکوب پدافند هوایی دشمن می‌شود +عکس
آغاز یک مأموریت مهم و جدید برای خانواده مشهور پهپادهای ایرانی/ «مهاجر ۶» مهیای سرکوب پدافند هوایی دشمن می‌شود +عکس
پهپادهای شناسایی و تهاجمی در کشور ما در ابتدا با محصول مهم و راهبردی مثل شاهد ۱۲۹ معرفی شد و در ادامه نیز برخی مدل های ایرانی، بر پایه RQ-۱۷۰ توسعه پیدا کردند. نوع طراحی و مشخصات پروازی این سری از پرنده های بدون سرنشین، مشخصا آن ها را در دسته پرنده های راهبردی و در زرادخانه دفاعی کشور ما قرار داده است. از طرف دیگر با توجه به اهمیت پرنده های بدون سرنشین در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران و در عین حال وسعت و تنوع جغرافیایی کشورمان، لزوم توسعه پهپادهایی با توانایی انجام عملیات های تجسسی و تهاجمی اما با طراحی و هزینه های پایین تر، ضرورت خود را به سرعت نشان داد.
در این میان چند مسئله برای نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مطرح شد. بحث اول توسعه مهمات هوا پرتاب برای پرنده های بدون سرنشین بود. بحث مهمات مینیاتوری و کوچک و در عین حال دقیق، از جمله چالش هایی بود که در صنایع دفاعی کشور به آن پرداخته و محصولاتی نظیر بمب های دورایستای سری قائم از درون آن متولد شد. البته پس از آن و در سالهای بعد بحث موشک های الماس نیز به این سری از مهمات اضافه شد.
اما پهپادهای ارزان قیمت تر، برای انجام ماموریت های بیشتر شناسایی و تهاجمی، چالش مهم دیگری برای نیروهای مسلح کشور ما در سالهای قبل بود. یکی از گام های اول در این خصوص، مسلح کردن پهپادهای سری ابابیل ۳ بود. این پرنده های بدون سرنشین کوچک که با تصویر برداری از ناوهای هواپیمابر آمریکا در خلیج فارس برای خود نام و آوازه ای جهانی، دست و پا کرده بودند در مرحله بعدی توسعه، به بمب های هدایت شونده نیز مجهز شدند.
طرح دم H شکل نیز یکی از پراستفاده‌ترین انواع پیکربندی دم در پهپادها است که مزیت‌های سازه‌ای و آیرودینامیکی مناسبی برای پهپادهایی از رده کوچک تا متوسط رو به بالا به همراه دارد. هر یک از دو بخش دم در ابابیل-۳ به بخشی از بال در نزدیکی ریشه آن وصل شده‌اند و در انتها هم به واسطه دم افقی به هم متصل هستند. این طرح دم سبب کاهش ارتفاع آن به دلیل تقسیم مساحت دم مورد نیاز به دو بخش می‌شود. بخش متحرک دم نیز در این پهپاد هم ارتفاع با کل دم است.
پهپاد ابابیل ۳
این توسعه همراه با تغییر دیگری در ارابه فرود جلویی این پهپاد انجام شده و پرنده بدون سرنشین جدید به نام اطلس شناخته شد. این پهپاد در ادامه به موشک های سری الماس نیز مجهز شد و اولین آزمایش این موشک در مدل هوا پرتاب نیز از همین پهپاد صورت گرفت.
